DIERLIJKE VERMOMMING. 11 



Het is echter wederom de klasse der Insekten, die de sprekendste 

 voorbeelden van zulk eene nabootsing van den vorm van andere voor- 

 werpen aanbiedt. 



Een dier voorbeelden heeft elk onzer voorzeker dikwerf gelegenheid 

 gehad waar te nemen , maar zonder het op te merken. Onder de rup- 

 sen zijn eenige soorten, die, in plaats van het gewone getal pooten , 

 namelijk 5 paren, aan het achterlijf, aldaar slechts 3 of zelfs 2 paren 

 hebben, die ver achterwaarts geplaatst zijn. Zulke rupsen kruipen dan 

 ook op eene andere wijze voort dan de overige rupsen doen. Zij bewe- 

 gen zich namelijk op de wijze van bloedzuigers, door telkens het voor- 

 lichaam een eindweegs vooruit te brengen, zich daarbij steunende op 

 de pootjes van het achterlijf, en door daarna dit laatste achter na te 

 trekken, waarbij de rug sterk gekromd wordt. Deze eigenaardige wijze 

 van voortbeweging heeft aanleiding gegeven tot de benaming van s p a n- 

 rupsen of landmeters. 



Van tijd tot tijd gebeurt het echter dat die voortbeweging als het 

 ware plotselijk gestaakt wordt; het voorste en grootste gedeelte van 

 het lichaam strekt zich in een soort van tetanische stijfheid recht uit , 

 onder het maken van een scherpen hoek met den tak , waarop het dier 

 met zijne nabij het lichaamsachtereinde geplaatste buikpooten is vast- 

 geklemd. En daar het lichaam dezer rupsen rolrond, onbehaard en 

 meestal groenachtig, olijf kleurig of bruinachtig gekleurd is, gelijkt 

 het in die houding zoozeer op een stokje of takje, dat men eerst van 

 zeer nabij en goed toeziende het herkent voor hetgeen het werkelijk 

 is. In die zonderlinge houding kan zulk een rups , zonder eenige be- 

 weging te maken, een zeer geruimen tijd vertoeven, zoodat er vrij 

 wat geduld toe behoort om te wachten totdat zij weder hare wande- 

 ling voortzet. 



Zulke rupsen vermommen zich echter slechts tijdelijk, maar er zijn 

 ook insekten , die hun geheele leven lang op stokjes gelijken , ook dan 

 wanneer zij voortkruipen , zoodat men hen dan ook wandelende 

 stokken heeft genoemd. Zij behooren tot de geslachten Bacillus en 

 Bacteria, vleugellooze insekten, met een lang rolrond lichaam, maar 

 die toch in de orde der Rechtvleugeligen worden gerangschikt, omdat 

 zij daarin hunne naaste verwanten ontmoeten , namelijk de soorten van 

 Phasma , die ook in hare jeugd , d. i. in den larventoestand, vleugelloos 

 zijn en dan op stokjes gelijken. Zij bewonen alleen de warme gewesten. 

 Een paar kleinere soorten worden in Zuidelijk Europa aangetroffen . 



