12 DIERLIJKE VERMOMMING. 



maar het meerendeel en de grootste soorten leven op de Oost-Indische 

 eilanden en in de West-Indien. Daaronder zijn er die bijna een voet 

 lang en een vinger dik worden. Hunne geheele gedaante, zelfs de wijze 

 waarop de pooten en de sprieten geplaatst zijn, doen hen volkomen 

 op een afgestorven tak gelijken. De dof bruine kleur versterkt die ge- 

 lijkenis nog. Eenigen zijn van uitwassen voorzien. Wallace ontving, 

 toen hij op Borneo was, van een Dajak zulk een insekt {Ceroxylus 

 laceratus) , dat , gelijk de Dajak hem verzekerde , met mos begroeid 

 was. Alleen een zeer nauwkeurig onderzoek leerde Wallace dat het 

 vermeende olijfgroene mos uit bladachtige uitwassen aan het lichaam 

 van het dier zelf bestond. 



Deze bladachtige , in dit geval onregelmatig verdeelde , uitwassen 

 geleiden tot andere vormen , waar het lichaam en zijne deelen , zelfs 

 de pooten , van zulke bladachtige uitbreidingen voorzien zijn , maar 

 die regelmatig geplaatst zijn en door hunne grootte en gedaante het 

 dier op een meer of min verdord blad van een boom doen gelijken. 

 Het zijn de soorten van het Oost-Indische geslacht Phyllium, die men 

 dan ook gewoonlijk met den naam van wandelende b 1 a d e n bestem- 

 pelt. Zelfs het maaksel der bladeren , de verdeeling der aderen of nerven 

 daarin, wordt nagebootst door de luchtvaten of tracheën die zich in 

 die huiduitwassen verbreiden. 



Dat zeer vele dagvlinders of kapellen van schitterende kleuren voorzien 

 zijn , weet elk. Maar die kleuren bevinden zich voornamelijk aan de 

 boven vlakte der vleugels; de onderzijde is doorgaans doffer gekleurd, 

 soms van eigendommelijke teekeningen voorzien, waarvan de kleuren 

 met die van plantendeelen overeenstemmen. De dagvlinders nu ver- 

 toonen alleen gedurende de vlucht hunne schitterende bovenkleuren. 

 Zoodra zij gaan zitten, hullen zij zich als het ware in hunnen 

 beschermenden mantel, door de vleugels naar elkander toe te klep- 

 pen, zoodat alleen de doffer gekleurde onderzijde in het oog valt. 

 In eenige gevallen is dan hunne vermomming zoo volkomen , dat 

 zij zich zelfs aan het scherpe oog van den insektenverzamelaar ont- 

 trekken. Het sterkste voorbeeld hiervan levert het in zuidelijk Azië 

 en op de naburige Oost-Indische eilanden te huis behoorende ge- 

 slacht Eallima , fraaie groote vlinders , wier vleugels aan de boven- 

 zijde donker blauw zijn, mot een breede , heldere oranje streep. 

 De ondervlakte is echter aschgrauw, bruin of okergeel gekleurd, in 

 /.eer ongelijke tinten bij verschillende individu's derzelfde soort, 



