DIERLIJKE VERMOMMING. 13 



maar altijd overeenstemmende met dergelijke tinten bij doode, drooge 

 en verrottende bladeren. Ja zelfs de kleine zwartachtige schimmel- 

 plantjes, die dikwerf op doode bladeren voorkomen, ontbreken niet; 

 zij worden vertegenwoordigd door onregelmatige hoopjes van poeder- 

 achtige zwarte vlekjes , die hier en daar verstrooid staan. En daarbij 

 bepaalt zich de gelijkenis niet. Deze wordt nog versterkt doordat de 

 voorvleugels tot een scherpe spits verlengd zijn, even als ook zeer 

 gewoonlijk aan de bladeren van vele tropische planten voorkomt , en 

 ook de achtervleugels zijn van een dergelijk, maar stomper aanhang- 

 sel voorzien. Tusschen die beide punten loopt een donkere, gebogen 

 streep , die geheel aan de middelnerf van een blad beantwoordt en van 

 deze uit gaan naar weerszijde eenige smalle strepen, even als de zijde- 

 nerven van een blad. 



Geen wonder dan ook dat deze vlinders , die , wanneer zij vliegen en 

 de levendig gekleurde bovenvlakte hunner vleugels ten toon spreiden, 

 dadelijk in het oog vallen , schier verdwijnen zoodra zij in een bosch 

 zich op den tak van een boom nederzetten. Wallace , die gelegenheid 

 had honderden dezer vlinders in den natuurstaat te zien, verzekert dat 

 zij nooit een bloem of een groen blad tot rustplaats kiezen, maar zich 

 altijd nederzetten op een boom tusschen of op afgestorven bladeren, 

 als of de dieren weten dat zij daar veilig zijn. Meestal verloor hij het 

 insekt dan geheel uit het oog, maar een paar malen gelukte het hem 

 toch het in zijne zittende houding terug te vinden en te bespieden. 

 Hij zag het gezeten op een tak, met de vleugels dicht tegen elkander 

 toegeslagen, terwijl de kop en de sprieten daartusschen ingetrokken 

 waren, zoodat deze deelen geheel onzichtbaar waren. De stompe aan- 

 hangsels der achtervleugels waren met den tak in aanraking en ver- 

 toonden zich als een bladsteel, welke aan de klauwtjes van het mid- 

 delste , zeer dunne , weinig in het oog vallende paar pooten vast zat. 

 De onregelmatige omtrek der vleugels geeft, op eenigen afstand gezien , 

 geheel den indruk van een rimpelig verdord blad. Ziedaar dus gedaaute , 

 grootte , kleur , teekening en houding , alle zich vereenigende om de 

 vermomming volkomen te maken. 



Misschien zijn diegene mijner geëerde lezeressen , die een tintje van 

 sentimentaliteit bezitten, — en welke vrouw heeft dit niet, — reeds 

 zeer geneigd zich te verheugen dat zoo fraaie en tevens zoo onschul- 

 dige wezens, als de dagvlinders zijn, zoo door de goede moeder Natuur 

 onder hare bijzondere hoede worden genomen. Het spijt mij dat ik 



