DIERLIJKE VERMOMMING. 15 



dwarse banden of strepen voorzien als dat van de wesp welke de Sesia 

 nabootst, of wel, wanneer het een hommel of bij geldt, van eene 

 dergelijke bekleeding met haren, als ook bij dezen voorkomt. Bijen en 

 wespen in van elkander verwijderde landstreken der aarde zijn ver- 

 schillend, en evenzeer en in gelijke mate zijn het hare met haar in 

 diezelfde landstreek levende mommen, de Sesia's. 



Eene dergelijke gelijkenis op bijen heeft men ook reeds lang opgemerkt 

 bij eenige soorten van vliegen , het geslacht Volucella. Deze leggen hare 

 eieren in de nesten van bijen, en de uit die eieren gekomen larven 

 voeden zich met de larven der bijen. Voorzeker zonde het aan die vliegen 

 niet gelukken onbemerkt in het bijennest te dringen, indien zij niet 

 aldus vermomd waren. 



In de bosschen van Brazilië behooren tot de gemeenste Dagvlinders 

 die welke de familie der Heliconidae uitmaken. Men kent talrijke soorten 

 dezer familie , die alle door kleur en teekening der vleugels onderscheiden 

 zijn. Over het algemeen zijn het vlinders met een lang gerekt lichaam , 

 lange sprieten en ook zeer verlengde vleugels , die levendig gekleurd 

 zijn, met gele, roode of witte vlekken op een zwarten, bruinen of 

 blauwen grond. Zij vliegen slechts langzaam en kort, gaan spoedig 

 weder zitten en ook in zittende houding , met naar boven omgeslagen 

 vleugels, vallen zij nog zeer in het oog, omdat ook de ondervlakte 

 der vleugels in dit geval meestal levendig gekleurd is. Oogenschijnlijk 

 hebben zij derhalve geenerlei beschutting tegen de talrijke insektenetende 

 vogels , waarvan die bosschen wemelen , en die vooral jacht op vlinders 

 maken. Hoe komt bet dan dat de Heliconien zoo talrijk zijn , dat men 

 hen soms trosgewijs boven elkander aan de takken ziet hangen? 



Bates , die elf jaren langs de oevers van den Amazonenstroom rond- 

 zwierf, en daar niet enkel natuurschatten verzamelde, maar ook de 

 levenswijze der dieren naspoorde , 1 loste dit raadsel op. Hij bevond dat 

 alle soorten dezer familie eenen meer of minder sterken stank verbreiden. 

 Men mag het dus wel voor waarschijnlijk houden dat de vogels daardoor 

 worden teruggehouden van deze vlinders te vervolgen en de voorkeur 

 geven aan andere soorten, welke die onaangename eigenschap missen. 

 Hoe dit zij , zoowel bates als de heer belt , die na hem Brazilië* bezocht 

 en zijne aandacht op de zaak vestigde , verzekeren dat zij nooit zagen 

 dat vogels op de langzaam vliegende en talrijke Heliconien , die zeer 



1 Zie ons Album, Jaargang 1865, bl. 821. 



