16 DIERLIJKE VERMOMMING. 



gemakkelijk te vangen zijn, jacht maken, maar veeleer op Nymphalien 

 en andere soorten , hoewel deze eene veel snellere vlucht hebben en dus 

 niet zoo gemakkelijk gevangen worden. In elk geval moet er dus iets 

 zijn dat de Heliconien voor de vogels tot een weinig welgevallige spijs 

 maakt en waardoor de eersten derhalve tegen den aanval der laatsten 

 beschut worden , omdat een vogel , evenals een mensch , eenmaal bij 

 ervaring geleerd hebbende dat zekere spijs onaangenaam smaakt, later, 

 die spijs ziende, zich onthouden zal deze nogmaals aan te raken, wel 

 te verstaan zoolang er overmaat van ander voedsel is en de honger 

 er niet toe dwingt. 



Gesteld nu, dat er onder de overige, in die zelfde streek levende 

 soorten van vlinders eenigen waren die volstrekt geen stank verbreiden , 

 zoodat er voor de vogels geen reden bestond om haar te versmaden, 

 maar die in gedaante , kleur en teekening zeer op Heliconien geleken , 

 dan zouden zulke vlinders in die gelijkenis eene zekere mate van be- 

 scherming vinden, want de daardoor misleide vogels zouden hen voor 

 Heliconien aanzien en er daarom geen jacht op maken. En dit is volstrekt 

 geene uit de lucht gegrepen veronderstelling. Integendeel , er leven in die 

 zelfde streken soorten van vlinders die zeer wezenlijk , — door het maaksel 

 der pooten , de plaatsing der enkelvoudige oogen en andere kenmerken , — 

 van de Heliconien onderscheiden zijn , zoodat zij zelfs door de entomo- 

 logen in eene andere familie gerangschikt worden, maar die èn door 

 hunne gedaante èn door de kleuren en teekeningen aan de oppervlakte 

 der vleugels, tot in kleine bijzonderheden toe, namelijk in de plaatsing 

 en verdeeling der vlekken en strepen , zoo geheel op Heliconien gelijken , 

 dat zij daarvan gedurende de vlucht onmogelijk kunnen onderscheiden 

 worden. Het zijn soorten van het geslacht Leptalis , dat tot de familie 

 der Pieridae behoort , dezelfde familie , waaronder b.v. ook onze Witjes 

 gerangschikt worden. 



Nu leven in Brazilië en aangrenzende landen van Zuid- Amerika tal- 

 rijke soorten van Heliconien , allen onderscheiden in kleur en teeke- 

 ning, en die soorten zijn elk min of meer beperkt binnen een zeker 

 gebied, welks grenzen zij zelden overschrijden, terwijl zij daarbuiten 

 door andere soorten vervangen worden. Maar elk zoodanig gebied wordt 

 dan ook bewoond door eene of meer Leptalis-sooi'ten , die gelijken op den 

 in dezelfde streek levende Heliconien. Er is dus blijkbaar eene reden, 

 waarom de beide soorten van vlinders, waarvan de eene de mom der 

 andere ia, aan dezelfde woonplaats gebonden zjjn , en die reden kan 



