20 DIERLIJKE VERMOMMING. 



vormen. Niemand zal hier aan eene vermomming denken, en dat te 

 minder , omdat die op elkander gelijkende vormen niet hetzelfde vader- 

 land hebben. Eene dergelijke toevallige gelijkenis is ook die welke de 

 Actinien met sommige bloemen aanbieden, met Asters, Dahlia's e. a. 

 Ook hier kan van geene vermomming sprake zijn, want de Actinien 

 bewonen de zee , en Asters en Dahlia's zijn landplanten. Juist daarin 

 bestaat het verschil tusschen eene toevallige gelijkenis en datgene wat 

 wij eene vermomming noemen. Het gemeenschappelijk voorkomen van 

 het nagebootste voorwerp , hetzij dit een steen , een plant of een dier 

 is , in dezelfde streek waar ook de nabootsende vorm leeft , is het wat 

 het noodzakelijk karakter eener vermomming uitmaakt. Eerst daardoor 

 kan , gelijk zich lichtelijk laat inzien , die vermomming van nut zijn 

 voor het dier. Men zoude schier geneigd zijn te zeggen: de natuur 

 heeft aan zulke dieren den ring van Gyges gegeven, om zich hetzij 

 voor hunne vijanden te verbergen of om hen in staat te stellen met 

 meer zekerheid hunne prooi te bemachtigen. Zulke beelden en voorstel- 

 lingen nu mogen het gemoed treffen, zij mogen strekken om onzen 

 geest ontvankelijk te maken voor het besef der voortreffelijke harmonie 

 die in de gansche natuur heerscht , die harmonie zelve , die overeenstem- 

 ming tusschen middel en doel verklaart het verschijnsel evenmin als 

 dat de regen verklaard wordt door het nuttig uitwerksel dat hij op 

 de landerijen heeft. 



Willen wij inderdaad een verschijnsel verklaren , dan moeten wij naar 

 de aanleidende oorzaak daarvan zoeken. Het is volstrekt niet voldoende 

 een antwoord gevonden te hebben op de vraag : waarom een verschijnsel 

 bestaat , ook zelfs dan niet wanneer wij die vraag met zekerheid meenen 

 te kunnen beantwoorden en ons niet laten misleiden door voorstellingen , 

 welker gegrondheid zelve nog eerst zoude moeten worden bewezen. Maar 

 waar het vooral op aankomt is antwoord te kunnen geven op de vraag : 

 hoe is het verschijnsel ontstaan; welke werkingen zijn daaraan vooraf- 

 gegaan , waarvan het verschijnsel het noodzakelijk gevolg is ? 



Op het gebied der zoogenaamde doode natuur zijn wij reeds lang 

 gewoon die laatste vraag te stellen, en naar de beantwoording ervan 

 te streven. Waarom dan niet ook op het gebied der levende natuur, 

 der planten- en dierenwereld? Zouden wij hier voor een volkomen 

 loten boek staan, dat ons nimmer vergund zal zijn te openen? Of 

 zoude de taal, waarin het geschreven is, altijd voor den mensch on- 

 verstaanbaar blijven? Zullen wij ons moeten vergeneegen met deerken- 



