DIERLIJKE VERMOMMING. 21 



ning dat het uurwerk der schepping goed gaat en niet trachten te 

 ontdekken hoe de raderen in elkander grijpen en sedert het bestaan 

 der schepping in elkander gegrepen hebben? 



Er zijn er die zoo denken , die het óf eene volstrekt hopelooze poging 

 achten ooit rekenschap te kunnen geven van het ontstaan der organische 

 wereld , zooals wij haar thans aanschouwen , óf er zelfs een soort van 

 heiligschennis in zien het werk des Scheppers van zoo nabij te bespieden. 



Ik behoor niet tot de zoodanigen , en ik meen ook van mijne lezers en 

 lezeressen te mogen veronderstellen dat zij er evenmin toe behooren. 

 Gaarne erken ik de zeer groote moeielijkheid der vraagstukken , die zich 

 hier aan ons voordoen , maar voor onoplosbaar , — ■ zij het dan ook 

 dat niet wij , maar eerst het verre nageslacht tot hunne oplossing vol- 

 komen in staat zal zijn , — houd ik die vraagstukken niet. En wat 

 de heiligschennis betreft, zij die in de natuur eene openbaring Gods 

 zien kunnen het geen heiligschennis achten er naar te streven tot in 

 de binnenste schuilhoeken van zijn scheppingswerk door te dringen. 



Scheppen is worden. Hoe is de natuur, hoe zijn met name de 

 hedendaagsche dieren en planten geworden tot hetgeen zij zijn? Belangrijke 

 vraag voorzeker ! Om haar met zekerheid te beantwoorden . zoude echter 

 onze kennis oneindig vollediger moeten zijn dan zij nu is. Voorloopig 

 moeten wij ons nog met hypothesen behelpen , die de richting aanwijzen 

 waarin het onderzoek zich bewegen moet. 



Wij willen ten slotte , met het oog op het boven behandelde onder- 

 werp , een paar dier hypothesen hier kortelijk ter sprake brengen. 



Dat de organische wezens onder den invloed staan van alles wat hen 

 omgeeft , is zoo duidelijk dat ik het overbodig acht daarover uit te weiden. 



Bodem , lucht , water , warmte , licht , voedsel , het zamenleven met 

 andere dieren en planten, alles oefent invloed op hen uit. Dat veran- 

 deringen daarin ook veranderingen in kleur , gedaante en maaksel der 

 organische wezens kunnen teweegbrengen , veranderingen die , eenmaal 

 ontstaan , op volgende geslachten overerven , blijkt uit onze gekweekte 

 planten en dieren , die alle van oorspronkelijk in het wild levende afstam- 

 men. Naast de bestendigheid van vormen en kleuren, die het gevolg 

 van de erfelijkheid der eigenschappen is, en waardoor bepaalde soorten 

 van elkander worden onderscheiden en blijven voortbestaan , staat der- 

 halve eene zekere mate van veranderlijkheid , waardoor nieuwe eigen- 

 schappen te voorschijn treden, die, zich voortplantende, ter onderscheiding 

 van nieuwe rassen of zoogenaamde soorten kunnen strekken. Dat zulke 



