BAAL IN ATLANTIS. 43 



grooter dan Azië en Libye te zamen genomen en was de 

 weg tot andere eilanden, en van de eilanden kon men 

 overgaan naar het geheele tegenovergestelde vasteland, 

 dat den waren oceaan omringt; want deze zee, welke 

 binnen de zuilen van Hercules is, is slechts een haven 

 met een nauwen ingang, maar de andere is de wezenlijke 

 zee, en het omringende land mag met recht een vastland 

 genoemd worden." 



Op een andere plaats verhaalt plato, dat dit eiland door poseidon 

 ontdekt en tusschen de tweelingbroeders atlas en gadirus of gades 

 verdeeld werd; wil dit niet zeggen dat het langs den zeeweg door 

 Phoeniciers ontdekt (Poseidon is een godheid van Phoenicischen oor- 

 sprong) werd , en dat er Lybische of Carthaagsche (Atlas) en Tyrische 

 (Gades of Cadix) koloniën gesticht werden? Men kan dan verder aan- 

 nemen , dat toen de overzeesche koloniën de Phoeniciers geholpen hadden 

 om de Grieken uit het westelijk gedeelte van de Middellandsche zee 

 te verdrijven (volgens plato veroverden de Atlanten Europa tot aan 

 Tyrrhenië, maar werden door de Atheners verdreven) en deze poging 

 mislukt was*, de Phoeniciers opzettelijk het gerucht uitstrooiden, dat 

 Atlantis in den Oceaan verzonken was , opdat de Grieken er van zou- 

 den afzien om derwaarts heen te gaan , en met dezelfde bedoeling de 

 vreeselij kste geschiedenissen van de zee der duisternis (Atl) en de daarin 

 gelegen landen verspreidden. "Buiten de zuilen van Hercules", zegt 

 een Carthaagsch schrijver, "ligt een eiland midden in den Oceaan, rijk 

 in plantengroei en aan Saturnus (Baal Hamon) gewijd. De natuur 

 vertoont zich daar op een schrikverwekkende wijze, want als een 

 schip het eiland nadert, verheffen zich de golven van de omringende 

 zee met woede , schudden het eiland en doen het van schrik beven , 

 terwijl de oceaan kalm als een meer blijft." 



De oudste Semietische volken (en ook de Phoeniciers) waren waar- 

 schijnlijk rood gekleurd. Adam beteekent: "de roode"; de Bgypte- 

 naars beeldden zich zelven rood af. Bij de oorspronkelijke bevolking 

 van Amerika vinden wij op enkele plaatsen ook een stellig roode 

 kleur (van waar de naam het roode ras , schoon de meeste oorspron- 

 kelijke Amerikanen niet rood, maar bruin of geelbruin zijn). Waar wij 

 die roode kleur vinden , vinden wij dikwijls zoogenaamd Hebreeuwsche 

 legenden (van den zondvloed enz.), die echter evengoed van Phoenici- 

 scheu oorsprong zijn kunnen. De 'oudste overleveringen der [rokeezeu 



