BE AARDBEVINGSVLOED IN DE STILLE ZUID-ZEE. 49 



aan de binnenzijde , dat is in het middenpunt, een tegenstroom ontmoet, 

 die het in zijn voortgang belemmert. Waar dus zoo even eene verhef- 

 fing boven het niveau , een waterheuvel , gevonden werd , is nu eene 

 neerdaling beneden het niveau, een waterdal. Diezelfde werking zet 

 zich nu door de geheele watervlakte voort , hoewel in steeds verminde- 

 renden graad, totdat zij eindelijk geheel vervloeit en niet meer waar- 

 genomen kan worden. Na eenige schommelingen herstelt zich dan 

 weder het evenwicht door de zwaarte van het water , en er ontstaat we- 

 der eene geheel effene , spiegelgladde vlakte. 



Deze golvende beweging vormt concentrische ringen rondom het 

 middenpunt , waarvan de beweging is uitgegaan. Het kan niet anders , 

 of deze ringen zullen al spoedig van den mathematischen cirkelvorm 

 afwijken , zoodra zich in het water voorwerpen voordoen , die den re- 

 gelmatigen loop storen , zooals ongelijke diepten van de watervlakte , 

 voorwerpen, die zich daarin hetzij beneden of boven de watervlakte 

 bevinden , of luchtstroomen , die er op inwerken. Door al deze oor- 

 zaken wordt de cirkelvorm van de watergolf, die zich van het midden- 

 punt af naar alle zijden voortbeweegt, op velerlei wijze veranderd en ge- 

 broken. Deze onregelmatigheid zal zich nog veel meer vertoonen, als 

 de stooten, die het water in beweging brengen, zich herhalen; nog 

 sterker, als zij daarbij van verschillende middenpunten uitgaan en 

 verschillende intensiteit hebben. Elke stoot toch vormt zich een eigen 

 stelsel van golvingen. Die verschillende stelsels werken het een op het 

 ander, zoodat daardoor de regelmatige gang van elk golvingsstelsel 

 verbroken wordt en daarvoor een ander in de plaats treedt, 't welk 

 als het product dier samenwerkende oorzaken kan worden beschouwd. 



Het spreekt van zelve, dat de intensiteit van deze golving en de 

 snelheid, waarmee de waterdeeltjes zich bewegen , afhangt zoowel van de 

 kracht van den eersten stoot , waardoor het water in beweging gebracht 

 wordt , als van de diepte des waters. Het maakt een geweldig verschil , of 

 men op een spiegelglad meer een steen laat vallen van één kilogram 

 zwaarte of een gewicht van duizend kilos , en of men dit gewicht eerst 

 vlak boven den waterspiegel of tien meters daar boven loslaat, of 

 het voorwerp valt in een water van vijf voeten diepte, waar het dus 

 niet meer dan een waterkolom van vijf voeten verplaatst, of in eene 

 zee van duizend voeten diepte , waar het diezelfde werking door die 

 geheele ruimte tot aan den bodem toe voortzet. Al naarmate de 

 stoot heviger en het water dieper is , zal de daardoor veroorzaakte 



4 



