DE AARDBEVINGSVLOED JN DE STILLE ZUID-ZEE. 51 



dien men op den rustenden waterspiegel van een meer werpt, golven 

 te voorschijn roept, die zich in concentrische ringen van het midden- 

 punt der storing uit naar alle richtingen tot den oever voortplanten, 

 zoo gaven ook de aardschokken bij Arica aanleiding tot vorming van 

 concentrische golvenkringen , die zich in alle richtingen naar het zuiden 

 en het noorden en insgelijks naar het westen tot aan de stranden van 

 Nieuw-Zeeland , Australië en Japan , derhalve over het gansche , ont- 

 zettend groote , bijna het derde gedeelte der aardoppervlakte beslaande 

 gebied des Stillen Oceaans voortgeplant en nog aan de verst afgele- 

 gen stranden de meest verwoestende uitwerkingen hebben veroorzaakt. 



De berichten van de kuststeden Islay, Arica en Iquique, van welke 

 dit grootsche vloedverschijnsel uitging , schilderen ons , wat er aan deze 

 punten is voorgevallen, op de volgende wijze: Bij Arica en Iquique 

 was de eerste en onmiddellijke uitwerking van den stoot eene omhoog- 

 heffing van het zeeniveau boven de hoogwaterlijn, die te Arica 8, te 

 Iquique 4 voet zal bedragen hebben. Toen trok de zee zich eerst terug 

 van het land, zoodat breede oeverstreken volkomen droog gelegd 

 werden, en keerde na een lange tusschenpoos in een opvolgende reeks 

 van vreeswekkende golven terug, die de oevers wijd en zijd over- 

 stroomden. Die getuigen waren van dit vreeselijk tooneel, hadden den 

 indruk, als of de geheele kust in de zee was verzonken. 



Bij Arica zal de eerste groote vloedgolf niet vroeger dan 20 minuten 

 na den eersten stoot zijn aangekomen en de kust tot eene hoogte van 

 56 voeten boven de hoogwaterlijn overstroomd hebben. Deze vloedgolf 

 herhaalde zich in tusschenruimten van ongeveer een kwartieruurs nog 

 twee malen met gelijke sterkte. Bij Iquique zag men, terwijl de zee 

 afliep , van het zuidwesten eene groote golf aankomen , als een don- 

 kerblaauwe watermuur van 40 voeten hoogte , die met groote snel- 

 heid aanrolde en toen de kust overstroomde. Gelijke verschijnselen 

 hadden ook bij Chola en Islay plaats. Op de laatste plaats keerde de 

 zee vijfmaal na elkander terug en steeg anderhalfuur na den eersten 

 stoot nog 40 voet boven het gewone niveau. Mogen wij de eerste om- 

 hoogheffing van de zee gelijktijdig met of onmiddellijk na den stoot 

 als directe uitwerking van den stoot, derhalve naar uussels golvings- 

 theorie als eene geforceerde positieve golf opvatten , dan zijn de later 

 in grooter aantal en in bepaalde tusschenpoozen na elkander inbrekende 

 vloedgolven als oscillatorische golven te beschouwen , die aan den rand 

 van het onderz.eesche schuddingsgebied gevormd werden , en wier heen- 



