62 HET INSLAAN VAN DEN BLIKSEM OP AFLEIDERS. 



leiders teweeggebragt. De dichtheid der elektriciteit op punten is zoo 

 groot, dat zij den tegenstand der lucht gemakkelijk kan overwinnen, 

 en daarom als een voortdurende geregelde stroom kan wegvloeien. Wordt 

 de veronzijdiging van dien stroom met de ongelijknamige elektriciteit 

 belemmerd door een afgebroken geleider met bolle oppervlakten , dan on- 

 staat er een korte tijdelijke stilstand , want uit het bolvormige lig- 

 chaam kan de elektriciteit niet anders dan schokswijze d. i. in den 

 vorm van vonken zich verwijderen. De verdeeling der elektriciteit op de 

 punten, en de daarvan afhankelijke uitvloeiing worden daardoor ge- 

 wijzigd, en moeten eveneens als tusschen de bolvormige ligchamen 

 met schokken , dat is in den vorm van afgebrokene ontladingen , 

 als vonken, plaats vinden. 



Dezelfde resultaten worden verkregen , als men in stede van den 

 conductor eener in werking zijnde elektriseermachine , eene geladen 

 Leydsche flesch gebruikt. De ontlading met eene vonk en knal geschiedt , 

 zoodra in eene der tusschenruimten , als boven beschreven , twee bol- 

 vormige oppervlakten tegenover elkander staan. De toepassing der 

 voormelde uitkomsten op donderwolken en afleiders ligt voor de hand ; 

 en te recht schreef van ma rum in zijne hierboven aangehaalde verhan- 

 deling , "dat de spitsen der afleiders niet in alle gevallen kunnen aan- 

 gemerkt worden , als minder kans hebbende , om door den bliksem te 

 worden getroffen, wanneer de straal niet onmiddellijk uit het geëlek- 

 triseerde ligchaam op den afleider afgaat, maar wanneer hij eerst op 

 een ander ligchaam valt, hetwelk denzelven voortleidt." 



Twee gevallen doen zich nu voor , waarbij een afleider , met eene punt 

 voorzien , kan worden getroffen. Het eerste geval betreft een volkomen 

 goed ingerichten afleider , en werd door van marüm vermeld en verklaard, 

 als hij schrijft dat het nu en dan kon voorkomen dat onder eene ge- 

 elektriseerde d. i. eene donderwolk, eene ongeëlektriseerde snel voorbij 

 wordt gedreven. In dit geval, overeenkomende met de eerste proefne- 

 ming , kan de laatste wolk, door een bliksemstraal van de donderwolk 

 getroffen , dien op de puntige spits van den afleider afschieten , alsof 

 deze in een bol eindigde. Puchot komt tot dezelfde gevolgtrekking, 

 maar voegt er bij dat de punt toch het voordeel oplevert dat de vonk 

 daarop vallende niet zoo krachtig is , als die welke volgens zijne proef- 

 nemingen onder gelijke omstandigheden een bol zoude treffen. Volgens 

 van marum echter brengt de punt geene verzwakking van den vonk 

 te weeg. Het komt mij echter voor dat de vonken op punten over- 



