76 • HET GROENE KLEED DER AARDE. 



landsche weiden gevormd. Wel zijn de bevers hier lang verdwenen, 

 maar hun naam leeft nog in vele plaatsnamen voort en in de namen 

 dier oude geslachten , die teregt den bever tot zinnebeeld in hun wapen 

 plaatsten. 



De gelijkvormigheid der flora van de noordelijkste streken in Europa 

 Azië en Amerika vermindert naar het zuiden hoe langer hoe meer, 

 en in de wouden van Noord-Amerika is de helft der plantengeslach- 

 ten eigenaardig en vreemd aan de Europesche, terwijl slechts weinige 

 soorten aan beide werelddeelen eigen zijn. De welriekende gagel (My- 

 rica Gale) en de rijs- of waterbessen {Vaccinium uliginosum) der moe- 

 rassige heiden van Europa behooren tot deze laatsten. 



Voortdurend komen in de Europesche flora op geheimzinnige wijze 

 vreemde indringers uit Amerika, vooral uit Canada; de gele Oeno- 

 thera's onzer duinen, de groote boschbes {Vaccinium macrocarpum) op 

 Terschelling, de vogelkers-achtige Canadasche mispel (Amelanchier ca- 

 nadensis) in de Haarlemsche bosschen , de Galinsoga parviflora bij Har- 

 derwijk, de zoo beruchte waterpest (Elodea canadensis) en vele ande- 

 ren zijn Amerikanen. Daarentegen gaf Europa aan Amerika onkrui- 

 den en distelen in menigte, die zich met verbazende snelheid uitbreidden, 

 — een ironischen wedergroet! 



Is Amerika werkelijk het land van beloften, het land der toekomst? 

 Ik voor mij zie in de Amerikaansche beschaving niets anders dan de 

 Europesche zonder Europa ; eene beschaving en een magt , die , snel 

 ontwikkeld , ook een snellen achteruitgang kunnen beleven. Europa ver- 

 gelijk ik met een boek , waaraan jaren gewerkt is , Amerika met een 

 dagblad, een kolossaal dagblad — maar kind van éénen dag. 



Ook de flora van Europa bezit een grondslag , een kern , die Noord- 

 Amerika niet kan aanwijzen, een uitgangspunt van planten verspreiding, 

 waar nog een groote rijkdom van de schoonste endemische planten als 

 in een waar paradijs aanwezig is, waar geen invloed des menschen 

 zelfs de natuur zoo kan veranderen, als in de groote stroomvlakten 

 van Noord- Amerika. Die kern, ook een middenpunt van oorspronke- 

 lijkheid voor de Europesche menschheid, is het oude beroemde Zwit- 

 serland : 



Von der Alpe tont das Horn 



Gar so zaubrisch wunderbar. 



's Ist doch eine eigne Welt . . . 



Waarom is het Zwitsersche landschap zoo schoon? waarom zijn de 



