VAN DE SNELHEID DES LICHTS. 91 



Ik geloof het niet. 



Gaarne echter roep ik zijne welwillendheid voor niijzelven in. 



De literatuur over het onderwerp is zeer uitgebreid. Hier en daar 

 noemde ik de voornaamste bronnen, waaruit ik geput heb. Een alge- 

 meen, beknopt overzicht vindt men in elk leerboek of handboek der 

 proefondervindelijke natuurkunde. Uitvoeriger en zeer lezenswaar- 

 dige verhandelingen zijn die van delaünay, in het Annuaire du Bureau 

 des Longitudes , 1865 , en van Lovering, in silliman's Journal van 1862. 

 Ook eenige figuren zijn naar oorspronkelijke verhandelingen genomen. 



I. 



Dat het geluid tot zijne voortplanting tijd behoeft , valt zeer ge- 

 makkelijk op te merken. Gewoonlijk wijst men, om dit aan te too- 

 nen, op den houthakker, die in de verte in 't bosch aan 't werk is. 

 Men ziet telkens zijn bijl op den boomstam vallen , maar verneemt 

 den slag eerst na eenige oogenblikken. 



Men lette eens op een colonne soldaten, die op het geluid van de 

 trom in den pas marcheert. Natuurlijk zorgt ieder soldaat er voor , 

 zooveel mogelijk in den pas te blijven met den rhytmus der trommel- 

 slagen. Elk volgend gelid is iets verder naar achteren en ver- 

 neemt dus die slagen een zeer klein tijdsdeel later dan het voor- 

 gaande. Het verschil is te gering om in 't oog te vallen, en daarom 

 schijnt dan ook ieder soldaat in den pas te zijn met zijn voor- 

 man. Wanneer men echter het oog laat gaan langs de geheele 

 colonne , van het voorste tot het achterste gelid , bespeurt men , 

 dat deze in een zacht golvende beweging is. Deze wordt door 

 het ongelijktijdige in den pas der op elkaar volgende manschappen 

 veroorzaakt. Bij eiken slag van de trom ontstaat een golf vooraan , 

 die zich met groote snelheid naar achteren beweegt. Het is duidelijk 

 dat deze golf ons de voortplantingssnelheid van het geluid als het 

 ware rechtstreeks doet waarnemen. 



Evenaardde deze voortplantingssnelheid " die van het licht , men 

 zou haar niet zoo gemakkelijk en duidelijk kunnen bespeuren. De snel- 

 heid van het licht toch is zóó groot , dat men vroeger niet anders 

 meende , of zij was oneindig groot , d. w. z. het licht behoefde geen 

 tijd, hoe klein ook, om eenigen afstand te doorloopen. 



