112 HET GROENE KLEED DER AARDE. 



sitae hebben hare verwanten in de zonderlinge , uitgestorvene of uitster- 

 vende boomvormen van St. Helena en de Galapagos , en de Gunnera's 

 met hare ruwe , gestekelde , kolossale bladen , zijn , behalve hier , vooral 

 ook eigen aan de flora van Nieuw-Zeeland. 



In Zuid- Amerika heerscht bij een verbazenden rijkdom van planten, 

 een niet minder opmerkelijke verscheidenheid in den aanblik der ver- 

 schillende streken. Onder de keerkringen ten oosten der Andes de rijkste 

 natuur, ten westen een dorre kuststreek; zuidelijk van de keerkringen 

 ten oosten der Andes de eentoonige , onafzienbare Pampas , ten westen 

 de ondoordringbare wouden van zuidelijk Chili. Het onderzoek naar 

 de oorzaken dier contrasten houdt nog steeds de onderzoekers bezig, 

 en zeker is het, dat, wanneer die oorzaken eenmaal voldoende zullen 

 zijn toegelicht, op nieuw blijken zal dat de schoonste uitkomsten der 

 natuurwetenschap eerst door de zamenwerking harer verschillende af- 

 deelingen worden verkregen. 



Geheel anders is de natuur van Afrika ten zuiden van de Sahara. 

 Zoozeer de omtrekken van dit werelddeel met die van Zuid-Amerika 

 overeenkomen, zoozeer verschilt het karakter van bodem en planten- 

 groei. Van Abessiniè' tot de monden van den Niger, van de Sahara 

 tot de Zuid-Afrikaansche woestijn Kalahari, is het landschap bijna 

 overal hetzelfde ; de hoogste bergen , de Abessinische bergterrassen , 

 de Cameroens-bergen in het westen en de Kilimandsjaro nabij de 

 oostkust, zijn slechts verspreide groepen, door geen zamenhangende 

 ketens verbonden. 



Grazige savanen, door min of meer uitgestrekte boomgroepen en 

 wouden afgebroken , vormen het hoofdkenmerk van het negerland , en 

 talrijke grassoorten zijn het hoofdbestanddeel van den plantengroei. 

 Toch is de neger geen veehouder, maar landbouwer sedert de dui- 

 zenden van jaren , dat hij , onveranderlijk als zijn vaderland , steeds 

 op de grenzen van woestheid en beschaving is blijven stilstaan. Nog 

 altijd bloeit en vermenigvuldigt zich zijn ras en biedt, evenals het 

 moorddadig klimaat van Soedan , hardnekkig weerstand aan den invloed 

 der Europesche beschaving. Nog altijd woont hij in zijn suikerbrood- 

 vormige hutten, tusschen de lichtgroene gierstvelden , in de schaduw 

 van de Sycomoren , de takkige Doempalmen , de 20 voet lange bladen 

 der Bananen (Musa Ensete) en de blaauwgroene Tamarinden ; nog altijd 

 houdt hij zijn woeste volksfeesten onder de half dorre , digtgetakte , op 



