HET GROENE KLEED DBR AARDE. 115 



teaceeën , de Diosma's , de Phylica's , de Erica's hare niet minder sier- 

 lijke bloemen , en in de hoogere streken, zooals op den Tafelberg, waar 

 de dampkring steeds vochtig is , staan de Erica's , zelfs midden in het 

 drooge jaargetijde, in Februarij en Maart, in vollen bloei. 



Nergens komen de heideplanten (Erica) in zulk eene massa van 

 soorten voor als in de omstreken der Kaapstad , en de prachtige Erica's 

 onzer oranjerieën zijn , evenals vele bolgewassen en sierheesters , uit de 

 Kaapkolonie afkomstig. Reeds voor honderd jaren werden door de 

 Nederlanders talrijke sierplanten van de Kaap in Europa ingevoerd , 

 en nog prijken deze Erica's, Diosma's, Protea's, Grladiolus, Ixia's en 

 Helichrysums in onze tuinen als eene herinnering aan de laatste tee- 

 kenen van de uitstervende geestkracht onzer vaderen. 



De Kaapkolonie is een paradijs, niet alleen voor den oppervlakkigen 

 beschouwer, maar vooral voor den botanicus. Want de meesten dier 

 in vorm en kleur zoo bevallige planten zijn alleen daar , op een grond- 

 gebied weinig grooter dan Engeland gevonden. En zoo men in andere 

 streken den invloed van klimaat en bodem op den plantengroei heeft 

 kunnen nagaan, in de Kaapkolonie is dit onmogelijk. Op een oogen- 

 schijnlijk armoedig en dor plekje aan de uiterste spits van een ont- 

 zaggelijk werelddeel heeft in volle kracht die geheimvolle werking der 

 natuur plaats gehad , waardoor nieuwe vormen in de organische wereld 

 ontstaan. Elke berg heeft zijn bijzondere flora, ja elk hooger liggend 

 gedeelte des bergs verschilt in plantengroei van de lagere. De Kaapsche 

 flora is in aantal geslachten en soorten en endemische planten betrek- 

 kelijk rijker dan Brazilië en Mexico, waar bodem en klimaat oneindig 

 gunstiger zijn. Een bewijs dat het ontstaan der organische wezens niet 

 alleen uit ons bekende physische verschijnselen is te verklaren , en dat 

 de magt , die elke plant heeft gevormd naar haren aard , voor de 

 menschelijke wetenschap nog altijd ondoorgrondelijk is. 



Op de golvende grazige vlakten van Australië verheffen zich kolos- 

 sale maar eentoonige boomgroepen. In de verte meent men uitge- 

 strekte bosschen te zien , maar van nabij blijkt het dat de boomen 

 wijd uit elkander staan en groote grasvlakten tusschen hen liggen. 



Reusachtig streven de dikke stammen der Eucalypten omhoog; som- 

 mige zelfs tot 400 voet. Slechts door de beroemde Wellingtonia's {Sequoia) 

 van Californië worden ze in hoogte geëvenaard. Maar hun aanblik is 

 schraal en armoedig. Hun bladen ziju klein en smal, graauwgroen en 



