HET GROENE KLEED DER AAK DE. 121 



pool, trillen in den altijd kouden, ruwen wind de teedere pluimen 

 van een gras ( Aira antarcticd) , de laatste zigtbaar bloeijende plant , 

 die in het zuidelijk halfrond in de rigting van de Zuidpool gevonden 

 is, het uiterste einde van het schoone groene kleed der aarde. 



Zuidelijker ligt het onmetelijke antarktische vasteland, dat rondom 

 de Zuidpool als een muur van ijs uit de zee oprijst en aan de stoutste 

 ontdekkers het verder doordringen onverbiddelijk belet. 



Een zwarte storm lucht jaagt over die ijs velden, waar geen gras- 

 scheut , geen plant kan groeijen , waar de natuur als in eeuwigen 

 doodslaap rust. 



Slechts schijnbaar, want de roode vlammen van den trotschen vul- 

 kaan Erebus schitteren woest over de witte rotsen en wijzen op een 

 verre toekomst, waarin deze gewesten in een nieuw leven zullen groe- 

 nen en bloeyen, en de landen, die wij nu bewonen, op hunne beurt 

 in ijsvelden zullen herschapen zijn. 



DE VERSCHILLENDE METHODEN TOT 

 BEPALING VAN DE SNELHEID DES LICHTS , 



DOOR 



F. G. GEONEMAN. 

 (Vervolg van bladz. 96.) 



III. 



Het is zeer toevallig dat er veel overeenkomst bestaat tusschen 

 de aanleiding, waardoor uoemer tot zijn ontdekking werd gevoerd en 

 die , waardoor juist 50 jaar later een Engelschman , bradley , er toe 

 werd geleid , om roemer's hypothese op de schitterendste wijze te be- 

 vestigen. Eigenlijk kan men wel zeggen dat bradley , door zijne ontdek- 



