124 



DE VERSCHILLENDE METHODEN 



Als de koker niet stilstaat, maar, evenwijdig aan zich zelf, van 

 den stand A naar den stand B verplaatst wordt, zal hij de stralen 

 niet meer ongehinderd doorlaten. Stel b. v. dat hij dezen weg AB in 

 1 seconde doorloopt. De lichtstraal die dan bij A van boven intreedt 

 zal .weldra door den linkschen binnenwand worden opgevangen, en zoo ook 

 alle andere stralen. Geen hunner bereikt het andere uiteinde des kokers. 



Pier. 2. 





k 



B 



Verklaring van de aberratie des lichts. 



Wij laten nu den koker naar dien kant overhellen waarheen hij 

 zich beweegt (fig. 3). In 1 seconde verplaatst hij weder b. v. van A 

 naar B. Een lichtstraal treedt bij E den koker binnen. Een seconde 

 later is de opening van den koker in H. De lichtstraal zou dan reeds 

 in F zijn , als de koker er niet was. Maar als deze den lichtstraal steeds 

 langs zijn as moet laten doorgaan , moet die as , welks top zich in H 

 bevindt , ook door F gaan , en dus den stand H F hebben. Men denke 

 zich een insektje dat in een seconde van E naar F kruipt, en knippe 

 in een speelkaart een spleet zoo groot als de koker in de figuur. Houdt 

 men dan de spleet in den stand A en beweegt men haar in 1 seconde , 

 evenwijdig aan zich zelf, naar B, dan is het klaar, dat het insekt on- 

 gehinderd in die seconde van E naar F kan kruipen, en zich daarbij 

 steeds op de as van de spleet zal bevinden. 



De helling , die de koker moet hebben , hangt dus af van de snel- 

 heid zijner beweging , en van de snelheid van het licht. Hoe grooter 

 de laatste is met betrekking tot de eerste, hoe minder hij van de 

 richting der lichtstralen moet afwijken. Uit de grootte der helling kan 



