TOT BEPALING VAN DE SNELHEID DES LICHTS. 125 



men langs wiskundigen weg nauwkeurig afleiden koeveelmaal de eene 

 snelheid grooter is dan de andere. 



Wanneer men nu , werkelijk naar een ster ziende , den kijker een 

 zekere richting moet geven, bepaalt deze richting voor ons de plaats 

 van de ster. Als de kijker nu , met de Aarde , in den tijd van een 

 jaar een cirkel beschrijft en dus steeds een aanzienlijk snelle beweging 

 heeft, moet hij ook steeds van de richting der lichtstralen afwijken, 

 wil men die ster door den kijker kunnen zien. De ster schijnt dus 

 verschoven uit haar plaats en wel, zooals wij opmerkten, altijd naar 

 die zijde, waarheen de beweging der Aarde gericht is. 



Bradley kon met deze theorie alle verschijnselen en afmetingen der 

 aberratie verklaren. Ook leidde hij uit de grootte der verschuiving af, 

 dat het licht een snelheid moest bezitten, welke die der Aarde 10210 

 maal overtrof. 



Weet men nu de snelheid der Aarde , dan kan men door verme- 

 nigvuldiging met 10210 die van het licht vinden. Indien men den op 

 bladz. 96 vermelden afstand Aarde — Zon ten grondslag legt aan de be- 

 rekening, vindt men zoodoende voor de snelheid des lichts 294000 

 K.M. per seconde. Onafhankelijk van dien toestand kan men uit dit 

 getal 10210 berekenen in hoeveel tijd het licht der Zon ons bereikt. 

 Daarvoor vond bradley ' 8 min. 12 sec. 



Van 1840 tot 1842 heeft struve , directeur van de sterrewacht te 

 Pulkowa bij St. Petersburg , de grootte der aberratie op nieuw gemeten. 

 Zijne hulpmiddelen overtroffen in kracht en fijnheid verre die van bradley , 

 ruim een eeuw vroeger. Zijne resultaten zijn dan ook veel nauwkeuriger. 

 Volgens deze is de snelheid des lichts 10089 maal zoo groot als die der 

 Aarde in haar baan , en het licht der Zon bereikt ons in 8 min. 18, 2 sec. 

 Daaruit berekent men de snelheid des lichts op 296600 K.M. per seconde. 



IV. 



Tot 1838 werd er geen nadere poging gedaan om de' snelheid des 

 lichts te meten. In dit tijdperk had echter de natuurwetenschap eene 

 groote ontwikkeling ondergaan, zooals zeker niemand mijner lezers on- 

 bekend is. Daarbij was o. a. ook meer en meer gebleken hoe nuttig 

 het zou zijn, deze constante nauwkeurig te kennen. Het zal ons niet 

 moeielijk vallen het wenschelijke daarvan in te zien , in de eerste plaats 



1 Zie de Phil. Trans. t. a. p 



