TOT BEPALING VAN DE SNELHEID DES LICHTS. 131 



eerst den spiegel bereiken, en dus in een richting teruggeworpen wor- 

 den , die met een vroegeren stand van den spiegel overeenkomt. 



Gaat het licht in water langzamer voort, dan bereikt de bovenste 

 straal den spiegel na den ondersten, en beantwoordt zijne richting na 

 de terugkaatsing aan een later en stand van den spiegel , of, zooals 

 abago's woorden luiden: 



"L'image supérieure (de bovenste straal) est-elle moins avancée que 

 celle d'en bas ? 



La lumiere est un corps. 



Le contraire a-t-il lieu? 



La lumiere est une ondulation." 



Men ziet, arago zeide terecht van zijn systeem: il tranchera mathé- 

 matiquement^ 



Nu volgen de vragen: 



Welke omwentelingssnelheid kan men aan een spie- 

 gel geven? 



Daar de afstand A O altijd betrekkelijk gering moet blijven , zullen 

 de door water en lucht voortgeplante stralen slechts met een uiterst 

 gering tijdsverschil in O aankomen. In dien tijd moet de spiegel zich 

 echter merkbaar verplaatst hebben. Nu hadden de proeven van wheat- 

 stone, waaraan arago het denkbeeld van het draaiend spiegeltje ont- 

 leend had, aangetoond *, dat men 1000 omdraaiingen per seconde en 

 meer kon verkrijgen. Geholpen door gambey vond ar\go de middelen 

 uit om die snelheid te verviervoudigen ! Zulk een snelheid had hij 

 echter niet noodig. 



Kan men door een lange kolom water heen een licht 

 nog duidelijk genoeg zien? 



Arago leidt uit proeven van bouguer af, dat een licht door een 

 buis van 80 voet (dus 25 meter) lengte nog ! / 5a van zijn oorspronke- 

 lijke sterkte behoudt. 



Voorts geeft hij eenige numerieke bijzonderheden om aan 

 te toonen, dat men de grenzen der mogelijkheid niet 

 behoeft te overschrijden, om zeer zichtbare afwijking 

 tusschen de beide teruggekaatste stralen te weeg te 

 brengen. 



1 Whkatstone had dit middel uitgevonden, om daarmede de snelheid der elektriciteit 

 in geleiddraden te meten. 



9* 



