138 



DE VERSCHILLENDE METHODEN 



beschrijft daarbij een cirkelomtrek met S als middelpunt. Plaatst men 

 op dien cirkelomtrek verschillende spiegeltjes, als Ken M, dan zullen 

 deze den rondzwaaienden lichtbundel elk een oogenblik opvangen en het 

 licht naar S terugwerpen. Maar dit teruggeworpen licht vindt dien 

 spiegel in een anderen stand, als waarin het dien verliet. In den tijd, 

 waarin het licht tusschen S en K is heen- en weer gegaan, heett zich 

 de spiegel verplaatst, b. v. van den stand B tot den stand C. Daaruit 



Differentiaal-proef van ïizeau en bkéguet. 

 L lichtend punt. A lens. S draaiende spiegel. K en M spiegels die liet beeld van L opvangen 

 en terugkaatsen. P, Q, R beelden van L. — H oog. 



volgt dat de lichtbundel door S naar de lens A wordt teruggekaatst , 

 maar niet zoo , dat hij volkomen met den eersten bundel samenvalt. 

 Het brandpunt, waarin de lens A de stralen vereenigt, valt nu dan 

 ook niet in P, maar een weinig ter zijde, b. v. in Q. 



Stond K in M , dan zou dit geen verschil veroorzaken. Evenmin als 

 K en M beide werken. De door hen veroorzaakte brandpunten zullen 

 in het veld der loupe samenvallen in Q. De stand S D werpt den 

 bundel naar M, de stand S E vangt dien weder op en voert hem naar 

 de lens terug. Wegens de gelijkheid der wegen S K en S M verschil- 

 len de standen B en C evenveel als de standen D en E. 



Nu brachten fizeau en breguet tusschen S en M een 2 meter lange 

 buis met water aan. Het licht gaat daarin of langzamer of sneller 

 dan in de lucht. De spiegel zal dus in den tijd, waarin het licht door 

 deze buis heen en weer gaat of meer of minder gedraaid zijn dan 

 hij zoude doen , indien de voortplanting in lucht geschiedde , d. i. het 

 verschil tusschen de standen D en E wordt grooter of kleiner, dan 



