148 DE VERSCHILLENDE METHODEN 



X. 



Twaalf jaar zijn sedert deze proefnemingen voorbijgegaan. Foucault 

 voltooide zijnen arbeid door de meting van de snelheid des lichts. Zijne 

 proefneming werd verricht binnenskamers. De toestellen, waarmede 

 wij zooeven hebben kennis gemaakt , hadden eenige niet onbelangrijke 

 wijzingen ondergaan. Een enkel woord zal ter verklaring kunnen volstaan. 



De plaat met vierkante opening was door een glasplaat vervangen , 

 waarop froment eenige fijne evenwijdige lijntjes, 10 op een milli- 

 meter, getrokken had. Een bundel zonnestralen viel daardoor. Deze 

 bereikte nu echter eerst den rondwentelenden spiegel, die op 1 meter 

 afstand stond. De turbine werd niet door stoom , maar door lucht ge- 

 dreven, die uit een blaastoestel kwam, zooals-men voor geluidsproe- 

 ven veelal gebruikt. Daaraan was echter een regulator verbonden 

 (beide toestellen van cavaille-col) , waardoor de luchtstroom zeer 

 gelijkmatig werd, en niet meer dan ! /is<n van üare waarde varieerde. 



Op den ronddraaienden spiegel volgde terstond de achromatische 

 lens , die een scherp beeld van de lijntjes der glasplaat ontwierp , 

 dat op 4 meters afstand op een scherm kon opgevangen worden. Men 

 plaatste daar een hollen spiegel van verzilverd glas, en kon er het 

 beeld zeer goed op zien. Om goed te begrijpen wat er verder gebeurde, 

 behoef ik slechts even te doen opmerken , dat een holle spiegel een gedeelte 

 van een bolvormige schaal is. Als men in het centrum van een bol- 

 vormige en inwendig spiegelende holte een lichtend punt stelt, zullen 

 alle stralen het vlak loodrecht treffen en loodrecht teruggekaatst worden. 

 Zij zullen elkaar dan alle weder in het lichtend punt snijden. Plaatst 

 men echter het lichtende punt een weinig ter zijde van het centrum, 

 dan zal het snijpunt der terruggekaatste stralen even ver naar de 

 andere zijde verplaatst worden. Foucault plaatste nu den hollen 

 spiegel zoo , dat zijn as niet door , maar langs de lens ging. Hij 

 kaatste dus de opgevangen stralen niet naar deze terug, maar eenigs- 

 zins op zijde. Op 4 meter van den eersten spiegel stond een tweede, 

 wiens krommingsmiddelpunt naast den eersten spiegel viel , dus niet 

 ver van het daarop gevormde lichtbeeld van de fijne lijntjes. Hij 

 vormde daarvan een tweede lichtbeeld , dat nog meer op zijde ge- 

 plaatst was, zoodat het in een derden spiegel viel, na welken nog 



