HOE DE PLANTEN KEIZEN. 197 



Men noemt het plantenrijk, zooals dat allerwege verspreid is, zeer 

 eigenaardig het plantenkleed der aarde. Immers , kon men zich ver ge- 

 noeg van onze planeet verwijderen, dat men daarvan wat meer tegelijk 

 kon overzien, dan wat een stip verdient genoemd te worden, en haar 

 dan op dien afstand omtrekken, dan zou men, aangenomen dat men 

 met wat scherper oogen zag dan de onze zijn, bespeuren dat de bol 

 dien wij bewonen als in een groen gewaad gestoken is , dat een plan- 

 tenkleed haar overal omgeeft waar het land maar droog is , terwijl slechts 

 hier en daar de kale, met sneeuw bedekte toppen der hoogste bergen, 

 even als de poollanden , als naakte knokkels daaruit te voorschijn komen. 



Het is er echter ver van af dat dit plantenkleed overal naar één 

 en 't zelfde patroon zou geweven zijn. Integendeel, men kan het zich 

 voorstellen als uit groote vakken bestaande, die, van de polen af, 

 naar de tusschen de keerkringen gelegen landen toe, trapsgewijs een 

 *raaier, weelderiger en, als ik 't zoo noemen mag, kostbaarder aan- 

 zien verkrijgen. Daar een eenvoudig en stemmig, uit éénkleurige sajet 

 samengesteld kleed , dat, iets verder, reeds door enkele spaarzame kleuren 

 wat sierlijker wordt; elders een Schotsch patroon, wel niet weelderig, 

 maar toch lichter en opwekkender ; ginds een rijk en vroolijk Deventersch , 

 en eindelijk , daar ver weg , een Smyrna's tapijt , mollig en zacht, met 

 tintelende kleuren, grootsch van bewerking, en dat vorsten elkaar benijden. 



Wij behoeven ons inderdaad slechts eenige der meest karakteristieke 

 plantenvormen voor den geest te roepen, om daarvan een begrip te 

 hebben. Verplaatsen toch de Dennen en Sparren, met hun somber, 

 eentonig groen , ons in onze gedachten naar 't barre Noorden , zoo 

 zijn ons de Eiken en Beuken de krachtvolle vertegenwoordigers van 

 een meer gematigd klimaat. Hooren we van den 1 ij f, van Oranjeboom 

 en Granaat spreken, zoo denken we onwillekeurig aan het Zuiden , ter- 

 wijl de majestueuse Palmen en de in bloemvormen en kleuren onover- 

 troffen Orchideën ons den rijkdom der tropische landen voor den 

 g est tooveren. 



En hoe kan dit ook anders? 



Het is toch in dit opzicht met de planten ten naastenbij evenzoo 

 gesteld als met de meeste dieren. Iedere soort behoeft namelijk een 

 zekere gemiddelde temperatuur, om goed en gezond te kunnen leven, 

 en, terwijl b. v. de Dwergberk ] in staat is om zelfs aan de felste 



1 Betuia nana. 



