210 HOE DE PLANTEN REIZEN. 



zien dat o. a. de vrachtjes der Pijnboomen voor zulke luchtreizen zeer 

 geschikt zijn. Ook Berken treft men daar vaak op die spitsen aan, 

 terwijl de Dennen (Sparren), die zich op dezelfde wijzen even 

 gemakkelijk kunnen uitbreiden, steeds lager gevonden worden, onge- 

 twijfeld omdat ze niet zoo goed tegen den wind kunnen. 



Zeker is duizend voet nog al eeue knappe hoogte ; trouwens er staan 

 er daar nog wel op hoogere bergtoppen. Dat sommige zaden intusschen 

 nog veel hooger in de lucht kunnen opstijgen, blijkt o. a. hieruit, dat 

 v. humboldt van een ander natuurkundig reiziger, boussingault ge- 

 naamd, graszaden ontving, welke deze tot op een hoogte van meer 

 dan h.\ duizend voet in de lucht had zien opstijgen en daarna in zee 

 nedervallen. i 



Hoezeer nu op deze wijze de verspreiding der planten sedert eeuwen 

 aan eeuwen moest bevorderd worden, behoeft wel geen nader betoog. 



Een der sprekendste voorbeelden hiervan levert onder andere een 

 plant, bekend onder den naam van de Canadasche Fijnst r aal. 2 

 Deze behoort oorspronkelijk in N.-Amerika tehuis, en werd op toeval- 

 lige wijze naar Europa overgebracht, waar ze zich weldra zoo alge- 

 meen verspreidde , dat ze tegenwoordig overal met de inheemsche gelijk 

 staat , en dat wel tegen 't verlangen van den mensch , die haar , waar zij 

 zich in zijn tuinen of op zijn akkers vertoont , liefst verwijdert. Ook in ons 

 land is zij volkomen burgeres geworden , zoowel in duinstreken als langs 

 wegen en op velden. Hier ziet men dus hoever een plant haar gebied 

 van één middenpunt kan uitbreiden; immers het zou, daar de mensch 

 in deze plant hoegenaamd geen belang stelt, zeker meer dan toevallig 

 te achten zijn, zoo zij op twee verschillende plaatsen aangebracht was, 

 en zelfs al ware dit zoo, dan beneemt dit nog niets aan het opmer- 

 kelijke van het verschijnsel. 



Zoo werd nog maar kort geleden in Duitschland de opmerkzaamheid 

 van deskundigen gevestigd op de zichtbare verbreiding van eene soort 

 van Kruiskruid 3 , die, uit het Zuid-Oostelijk gedeelte van Europa 

 afkomstig, gestadig in Westelijke richting voorwaarts streeft, en zich 

 thans reeds voor de poorten van Berlijn bevindt , waar zij in de Klaver- 

 en Luzernevelden wordt aangetroffen. In een vergadering van tuin- 



1 V. humboldt herkende ze voor die van Vilfa tenacissima ; zie zijne Natuurhe' 

 schouwingen, vcrt. door Beima, II. bl. 30. 



2 Ji/rigeron canadensis. 3 Senecio vernalis. 



