216 HOE DE PLVNTEN KETZEN. 



lijke , ja van de hoogst waarschijnlijke wijze , waarop dit zich in vele 

 gevallen zal hebben toegedragen. 



Zoo treft men b. v. dikwerf zoetwaterplanten aan op afzonderlijk 

 gelegene eilanden, planten, van welke in geenen deele kan veronder- 

 steld worden, dat zij daar door den mensch zouden gebracht zijn. Men 

 vindt b. v. het gewone Eendekroos ' niet alleen in nieren of zoet- 

 waterkommen van zeer nabij het vaste land gelegene, maar ook van 

 meer geïsoleerd liggende eilanden, o. a. op de Canarische eilanden, op 

 Madeira, op die van Nieuw-Holland, van Diemensland, enz. 2 Er moet 

 derhalve een communicatie hebben bestaan tusschen die binnenwateren 

 met die van het vaste land, of men moest willen aannemen dat zulke 

 planten op even zoovele plaatsen, onafhankelijk van elkander ontstaan 

 zijn, wat niet wel denkbaar is. Waar het bergkommen van het vaste 

 land geldt, in welke eveneens verschillende waterplanten groeien, kan 

 de oorzaak deels gezocht worden in den wind die er de zaden heen 

 gevoerd heeft, of, waar het planten betreft op welker zaden de wind 

 geen vat heeft , aan de vogels , wat echter in het eerste opzicht min- 

 der aannemelijk schijnt. 



In zoodanige duistere gevallen kan men onmogelijk anders dan die 

 verschijnsels met' voorhistorische of geologische oorzaken in verband 

 brengen , en zoo zien wij beide wetenschappen : botanie en geologie , 

 elkander als 't ware de hand reiken, wijl de planten-geographie , die 

 niet zelden de geologie te hulp roept, op hare beurt datgene beves- 

 tigt, wat deze, zonder haar, alleen zou kunnen veronderstellen. 



Wanneer wij aan de gemakkelijkheid en de snelheid denken, waar- 

 mede de vogels zich verplaatsen, dan moeten wij reeds a priori erken- 

 nen, dat, bijaldien de mogelijkheid bestaat dat ook zij tot de versprei- 

 ding der zaden kunnen bijdragen, zij dit wel op uitstekende wijze 

 moeten doen. 



En dat zij het kunnen is buiten eenigen twijfel, en dat wel eerstens 

 door de zaden, die zij met de bes-achtige vruchten verslinden en elders 

 onbeschadigd weder uitwerpen, anderdeels door deze, hetzij tusschen 

 de vederen of aan hunne pooten , meê te voeren. 



Zeer vele vogels azen op bessen en andere saprijke vruchten, b. v. 



1 Lemna, minor en trisulca. 3 Decandolle, t . a. p. bl. 1004. 



