HOE DE PI ANTEN REIZEN. 217 



op druiven , kersen , aardbeziën , op die van de Aspergieplant , van den 

 Liguster, van de Vogellijm , enz. — Het vleeschachtige , saprijke be- 

 standdeel dezer vruchten dient hen tot voedsel , de steenharde zaden 

 echter kunnen zij , vooral in den korten tijd gedurende welken die in de 

 maag verblijven , niet verteren. Zij werpen vele daarvan dan ook ge- 

 noegzaam onveranderd , op wie weet hoeveel mijlen afstands , weder uit , 

 waar die zaden, inmiddels door hun verblijf in de maag van het dier 

 vaak der kieming nabij gebracht , weldra aan planten het aanzijn geven. 



Nu is het niet te ontkennen dat men hier voornamelijk aan een 

 verspreiding der planten op betrekkelijk geringere afstanden te denken 

 heeft ; maar dat zulks evenzeer op groote afstanden kan plaats hebben , 

 kan men hieruit opmaken dat de vlucht van een vogel, wanneer die 

 door den stormwind voortgedreven wordt, tot 35 mijlen in het uur 

 kan bedragen. 



Zoodanige zaadkorrels echter, die het dier werkelijk tot voedsel kun- 

 nen verstrekken, ondergaan natuurlijk in de maag te groote verande- 

 ring, dan dat er nog eenige kans voor latere kieming zou kunnen 

 overblijven; zeer harde zaden daarentegen gaan ongedeerd zelfs door de 

 spijsverteringswerktuigen van een kalkoen, en in den loop van twee 

 maanden verzamelde de reeds meergenoemde Engelsche natuurkundige 

 in zijn tuin twaalf soorten van zaden, uit de uitwerpselen van kleine 

 vogels , die bijna alle ongedeerd schenen , en , na gezaaid te zijn , gedeel- 

 telijk ontkiemden. i Hier komt nog iets bij , wat hij , en naar 't schijnt 

 terecht, als van belang acht, namelijk dat, daar de krop der vogels 

 geen spoor van maagsap afscheidt, ook het verblijf van de zaden 

 daarin geenerlei nadeeligen invloed op het kiem vermogen uitoefent, 

 terwijl de zaden minstens 12 tot zelfs 18 uren daarin verblijven , alvo- 

 rens in de maag aan te komen , en een vogel in dien tijd gemakkelijk 

 500 mijlen kan afleggen. "Nu is het," hier gebruik ik zijn eigen 

 woorden , "bekend , dat havikken vooral op vogels loeren die vermoeid 

 zijn , en de inhoud van hunne uiteengescheurde kroppen kan zoodoende 

 ver verspreid worden. Sommige havikken en uilen verslinden hunne 

 prooi geheel en al , en braken , na verloop van 12 tot 20 uren , geheele 

 kluwen vederen uit, die, zooals uit waarnemingen in den zoölogischen 

 tuin te Londen gedaan, is gebleken, zaden voor ontkieming vatbaar 

 bevatten. Zaadkorrels van rogge, tarwe, gierst, kanariezaad,. 



1 Darwin, t. a. p. II. bl. 122 en 123, 



