298 DE ZIJDERUPSTEELT. 



in den poptoestand , zich inspinnen en dan een hulsel , een zoogenaamden 

 cocon vormen , die uit lange draden bestaat , welke kunnen worden 

 afgehaspeld en als zijde gebruikt. Als zoodanig kunnen genoemd wor- 

 den : Bombyx cynthia in China en Japan , Attacus ricini en Attacus mylitta 

 in Bengalen; Attacus pernyi in Mandsjoerye, Attacus cecropia in Noord- 

 Amerika, Antheraea yama-mai in Japan. Onder dezen zoude alleen de 

 laatste in ernstige aanmerking kunnen komen om er hier te lande 

 zijde van te winnen, daar de rups op eikenloof leeft. Ook is zulks 

 beproefd, doch tot dusver met weinig voldoenden uitslag. Wij gaan 

 haar en de overige genoemde soorten voorbij , om ons uitsluitend bezig 

 te houden met den eigenlijken zijdevlinder , Bombyx mori. 



Gelijkt reeds gezegd is, leeft deze vlinder in noordelijk China nog 

 in het wild. Door de meer dan vierduizendjarige kweeking zijn daarin 

 echter eenige kleine veranderingen ontstaan, even trouwens als bij al 

 onze huisdieren. Men onderscheidt zelfs verscheidene rassen , bij welker 

 kenmerkende eigenschappen wij ons echter hier niet willen ophouden. 

 Uit een praktisch oogpunt bestaat het gewichtigste verschil daarin , 

 dat sommige rassen slechts eenmaal, andere twee- of zelfs driemalen 

 in één zomer voortteelen. De eersten heeten in de kunstspraak der 

 zijdekweekers Annuali, de beide anderen Bivoltini en Trivoltini In Europa 

 wordt om meer dan eene reden aan de Annuali de voorkeur gegeven ; 

 hier te lande kunnen alleen zij , wegens de kortheid van den zomer , 

 met goed gevolg worden gekweekt. 



Elke vlinder, en dus ook de zijdevlinder , heeft vier levenstijdperken: 

 1° dat van ei, 2° dat van larve, masker of rups, 3° van pop, en 

 4° van gevleugeld insekt, hetzij mannetje of wijfje. 



Eene volledige levensgeschiedenis en beschrijving van het dier in 

 die opvolgende toestanden zoude ons echter te ver leiden. Bepalen wij 

 ons, wat de laatste betreft, tot dien toestand waarin het dier als 

 zijdefabrikant optreedt en die voor ons doel van het meeste gewicht is. 



Een volwassen zijderups (fig. 1) is gemiddeld 80 millim. lang en 

 8 millim. breed, en weegt omstreeks 3,5 gram, d. i. het zesduizend- 

 voudige van hetgeen het pas uit het ei gekomen rupsje weegt. Haar 

 lichaam is geheel onbehaard. Dat der jonge rupsjes is echter met haartjes 

 bezet. Ook zijn deze donkerder van kleur. Bij elke der vier elkander 

 opvolgende vervellingen wordt deze bleeker. De algemeene kleur is 

 geelachtig wit. Zij die gele cocons zullen spinnen zijn herkenbaar aan 

 de duidelijker gele kleuring der buikvlakte en der buikpooten {dddd d). 



