DE ZIJDEKUPSTEELT. 



303 



scheiden. Maar bovendien heeft in dit middengedeelte nog eene eigene 

 afscheiding plaats. Elke draad bestaat namelijk uit twee zelfstandig- 



heden, waarvan de eerste, de eigenlijke zij- 

 destof of fibroine, de kern, de tweede, 

 als zijdelijm of sericine onderscheiden, de 

 deze omgevende buitenlaag uitmaakt. Zeer 

 waarschijnlijk nu is het dat de eerste gevormd 

 wordt in het langere achterste , de tweede in 

 het dikkere middengedeelte der spinklieren. 

 Uit deze middelste afdeeling ontspringt dan de 

 derde , de uitlozingsbuis (c d) , die slechts 

 1 / 4 — '/, millim. in diameter heeft 

 en dus het dunste gedeelte van 

 den toestel uitmaakt. Gelijk reeds 

 gezegd is, vereenigen zich beide 

 uitlozingsbuizen tot een zeer kort 

 gemeenschappelijk uitlozingska- 

 naaltje (de). In dit laatste openen 

 zich nog twee kleine kliertjes (m) 

 die eene wasachtige stof afscheiden, 

 welke de buitenvlakte van den 

 door het uitlozingskanaaltje naar 

 buiten tredenden draad bekleedt, 

 en zoo de voorname oorzaak is 

 van den eigendomlijken glans dien 

 de zijde vertoont. 



Opent men gedurende het leven 

 eene spinklier , dan treft men daarin 

 de spinstof als een heldere dikke 

 vloeistof aan, die ongeveer het voor- 

 komen heeft van een dikke gomoplossing en zich tot draden laat uit- 

 rekken. Hetzelfde nu geschiedt , wanneer de spinstof door de dunne 

 uitlozingskanalen heen naar buiten gedreven wordt. Zij is dan nog 

 week en hecht zich gemakkelijk vast , maar verhardt spoedig aan de 

 lucht. In zekeren zin is de draadvorming te vergelijken bij hetgeen 

 men doet wanneer men een metaal , ijzer , koper , goud of zilver , tot 

 draden uitrekt. Dit geschiedt , gelijk men weet , door het metaal te 

 trekken door eene nauwe opening in eene stalen plaat. Die nauwe 



^a 



