• PE ZIJDERUPSTEELT. 307 



Zoodra het uitkruipen begint , legt men eenige takjes met moerbe- 

 ziebladeren op de eieren. Daaraan hechten zich de jonge diertjes en deze 

 kunnen zoo overgebracht worden naar de plaats waar de verdere op- 

 kweeking geschiedt. Men herhaalt dit eenige malen, zoolang er nog 

 jongen uitkomen, hetgeen gewoonlijk twee of drie dagen duurt, en 

 houdt de eiken morgen uitgekomen rupsjes van elkander gescheiden 

 door hen in bijzondere bakken te brengen. 



Nu geldt het deze kleine diertjes ook op te voeden tot op het tijd- 

 stip dat zij zich inspinnen. Het daarvoor noodig tijdperk duurt van 33 tot 

 37 dagen, en in dien korten tijd zal het kleine lichaampje zesduizend 

 maal grooter en zwaarder worden. Men begrijpt dat elke zijderups der 

 halve eene zeer aanmerkelijke hoeveelheid voedsel verbruikt. Toch 

 brengen zij slechts een gedeelte van dien tijd etende door. De geheele 

 periode van het rupsleven splitst zich namelijk nog in vijf kleinere 

 perioden, elk van de volgende gescheiden door eene periode van rust 

 of slaap, gedurende welke zij zich voorbereiden tot het ondergaan der 

 vervelling , die viermaal plaats heeft. Even als bij alle andere insekten 

 is namelijk het lichaam uitwendig geheel bekleed met eene samen- 

 hangende laag eener hoornachtige zelfstandigheid , bij de dierkundigen 

 onder den naam van chitine bekend. Deze chitinehuid groeit alleen in 

 de dikte en is zeer weinig rekbaar. Het gevolg hiervan is dat zij 

 slechts tijdelijk aan den omvang van het daarbinnen bevatte lichaampje 

 beantwoordt en dat zij , wanneer dit voortgaat in alle richtingen te 

 groeien , eindelijk moet bersten. Vóór dat dit geschiedt , heeft zich 

 echter reeds onder de oude eene nieuwe chitinehuid gevormd , die , 

 aanvankelijk week en rekbaar, zich na eenigen tijd aan de lucht 

 verhardt. Niet alleen echter wordt zoo de buitenste huidlaag afgewor- 

 pen , maar tegelijk met deze ook de voortzettingen daarvan door de 

 ademgaten heen in de grootere luchtbuizen, alsmede in het voorste 

 en achterste gedeelte van het spijsverteringskanaal. 



Men ziet lichtelijk in dat dit kritieke oogenblikken zijn in het leven 

 der zijderups. Het is ook alsof het diertje dit weet. Het houdt met 

 eten op, wordt onrustig en zoekt een plaatsje op, waar het rustig 

 zijne wedergeboorte kan afwachten. Daar hecht het zich met eenige 

 spinseldraden aan de achterpootjes vast en blijft nu, met het voor- 

 lichaam omhoog, onbewegelijk zitten. In deze houding blijft het diertje 

 van 24 tot 36 uren. Met groote zorg vermijde men het in dien tijd 

 op eenigerbande wijze te storen. Eindelijk barst de huid open tusschrn 



