316 DE ZIJDERUPSTEELT. 



menschen die de geheele aarde bewonen. En dit is nog slechts een 

 breukdeel van al de zijderupsen, die jaarlijks geboren worden en de 

 cocons spinnen, met welker zijde de mensch zich kleedt. 



Uit het gezegde blijkt dat de eieren of grams een zoo belangrijk han- 

 delsartikel geworden zijn , dat alleen het voortbrengen daarvan in lan- 

 den, welke tot dusver van de ziekte vrij zijn gebleven, de moeite en 

 kosten der zijderupsteelt ruim beloonen kan. Tot die landen behoort 

 ook ons vaderland. Wij willen daarom hier nog een enkel woord aan 

 het gezegde toevoegen over de wijze waarop men zich gezonde, voor 

 den handel geschikte eieren verschaft. 



De poptoestand der zijderups duurt van tien tot dertig dagen , al 

 naar gelang der temperatuur van het lokaal waarin de poppen bewaard 

 worden. In dien toestand van schijnbaar sluimerend, maar inderdaad 

 zeer werkzaam leven , dien men een tweeden eitoestand zou kunnen 

 noemen, ondergaat het geheele dier in elk zijner organen eene diepin- 

 grijpende verandering, die wij hier niet in bijzonderheden schetsen 

 kunnen. Genoeg zij het te zeggen, dat binnen de pophuid elk uitwen- 

 dig en inwendig orgaan als het ware wordt opgelost en dat daaruit 

 zich vervolgens geheel nieuwe deelen vormen : een nieuw spijsverterings- 

 kanaal , geheel verschillend van het vroegere , veel minder ruim dan 

 dat der rups; een nieuwe zenuwknoopenketen , waarin het getal der 

 knoopen verminderd, maar hunne grootte , inzonderheid der voorwaarts 

 gelegene , vermeerderd is ; nieuwe luchtbuizen ; nieuwe spieren ; nieuwe 

 zintuigen ; nieuwe monddeelen ; nieuwe pooten , terwijl zich bovendien 

 vleugels ontwikkeld hebben en het geheele lichaam een donzig bekleed- 

 sel van kleine sierlijk gevormde schubjes heeft verkregen. Eindelijk 

 zijn ook de uitwendige en inwendige voorttelingsorganen tot ontwik- 

 keling gekomen, zoodat het wezen geschikt is zijne soort voort te 

 planten. 



Is de gedaantewisseling voltooid , dan barst de pophuid aan de mid- 

 dellijn van den rug en de vlinder komt zonder veel moeite daaruit 

 naar buiten. Doch nu moet nog de coconwand doorboord worden. 

 Daartoe scheidt zich uit den mond des vlinders eene alkalische vloeistof 

 af, waardoor dat gedeelte van den cocon, waarheen de kop gekeerd 

 is, bevochtigd wordt. Hierdoor wordt de zelfstandigheid, waardoor de 

 draden op dit punt samengelijmd zijn, opgelost, en de draden wijken 

 nu uiteen voor de borende bewegingen die de vlinder met zijn kop 

 maakt, om zich uit zijne gevangenis te bevrijden. Eindelijk gelukt 



