EEN NIEUWE NESTBOUWENDE VISCH. 323 



lucht treedt als belletjes te voorschijn , en de visch doet deze geraken 

 onder en tusschen de stelen en bladeren der reeds gevormde laag. 

 Dan bouwt hij daaronder tegen aan eene nieuwe dergelijke laag, 

 vervolgens eene derde, en herhaalt telkens daarbij de afscheiding van 

 luchtbellen , waardoor ten slotte het geheele nest eene soort van kleine 

 luchtmatras wordt, die aan de wateroppervlakte drijft. 



Het nest is nu gereed om de eieren te ontvangen. De paring heeft 

 plaats, en de door het wijfje gelegde en door het mannetje bevruchte 

 eieren moeten daarheen gebracht worden. Dit geschiedt echter als het 

 ware in tempo's. Telkens als het wijfje eenige eieren gelegd heeft, 

 neemt het mannetje deze in zijn bek en brengt ze te midden der 

 luchtbellen , waaruit een groot gedeelte van het nest bestaat. Dit her- 

 haalt hij eenige malen, en wanneer nu alle eieren — omstreeks drie 

 tot vier honderd — op hunne plaats zijn gebracht, dan neemt hij 

 den post van schildwacht op zich en bewaakt zijn aanstaand kroost 

 met de grootste zorg. Zelfs de nabijheid van het wijfje wordt dan niet 

 door hem geduld. Wanneer de jonge vischjes uit het ei zijn gekomen 

 hebben zij nog een doierblaas, maar zijn nog niet geschikt om buiten 

 het nest te leven. Niet zelden gebeurt het echter , dat zulk een jong 

 vischje, door. de eene of andere omstandigheid , uit het nest valt , maar 

 dan is het mannetje oogenblikkelijk bij de hand om het met zijn bek 

 te grijpen en het weder in zijne drijvende wieg te leggen. 



Wij kunnen den wensch niet achterwege houden, dat het aan de 

 directies onzer vaderlandsche zoölogische tuinen spoedig gelukken moge 

 voor hunne bezoekers de gelegenheid open te stellen van deze in meer 

 dan één opzicht merkwaardige visschen met eigen oogen te aanschouwen. 



HARTIN G. 



