336 OVER DE GANZEN. 



herlacea). De Weenkies eten buitendien zeer bij uitzondering de bladeren 

 van rogge en wieren, die het zeewater in de slenken en gaten mede- 

 voert, waarom ze wel eens des nachts den vloedstroom op het Wad 

 dicht aan de kust in zijn loop volgen. Den nacht brengen de Schier- 

 lings , de kleine Kollen en Weenkies , de laatsten veelal op het onbegroeide 

 Wad, op de meren of in de hooilanden of op de kweldergronden door. 



De groote Kollen en enkele westersche Weenkies en Goudoogjes, zoo 

 deze laatsten nog niet vertrokken zijn, bezoeken, als do vorst het gras 

 der onbemeste hooilanden heeft verstijfd , of als deze met water be- 

 dekt zijn en een laagje ijs haar belet het gras af te plukken, vooral 

 de roggfelanden, om van de malsche bladeren van dit gewas te leven. 

 Dan grazen zij gaarne op de zuidelijke hellingen der met rogge bezette 

 diluviaalheuvels, waar de zon licht aan de bladeren de vorst ontneemt 

 en deze malscher en smakelijker maakt , dan die aan de noordelijke 

 hellingen. Worden de essen met sneeuw bedekt , dan verzadigen zij 

 zich aan koolzaad, zelfs aan boerenkoolbladeren. 



Van de Wadkwelders , als de vorst het kweldergras hard heeft ge- 

 maakt, vertrekken de groote Kollen des daags naar de aanliggende 

 schaars bewoonde Wad- en Dollardpolders , om op de klaverlanden , 

 op de tarwe , minder op de gerst en koolzaadgewassen te grazen , ten 

 einde zich aan de bladeren te verzadigen , of zij gaan verder naar het 

 zuiden op de roggevelden. 



Des nachts komen velen op de meren om te drinken, waar zij blij- 

 ven vertoeven, of zij vertrekken daarna naar het Wad, meest in de 

 streek , waar de zeekraal {Salicornia herbacea) groeit , maar ook op 

 de kweldergronden zelve. Vriest het streng , zoodat de meren zich met 

 een laag ijs bedekken , maar blijven er openingen in aanwezig , zoo 

 vindt men eiken nacht zeer veel Kollen bij die openingen om den dorst 

 te lesschen. Dan verschuilt de vogelvanger zich bij nacht aan die ope- 

 ningen, om de arme ganzen met het slagnet te vangen. Maar ook de 

 strooper, gehuld in een wit laken of met een wit hemd over zijne 

 bovenkleederen , bekruipt de ganzen om haar binnen het schot te bren- 

 gen. Hij heeft het liefst een witten hond bij zich, die de ganzen uit 

 het water haalt als hij ze heeft doodgeschoten of zoodanig verminkt , 

 dat zij niet meer kunnen vliegen. 



Neemt de vorst toe, dan is het voor de Kollen niet voldoende, des 

 avonds en des nachts den dorst te lesschen. Zij bezoeken dan ook 

 des daags en bij zeer feilen vorst tweemaal des daags de openingen 





