344 OVER DE GANZEN. 



voortrekkers noemt, voorop zenden om den geheelen omtrek van den 

 kwelder, waarheen de ganzen zich zullen begeven, te onderzoeken. 



Deze voortrekkers vliegen laag langs den grond en beschrijven groote 

 kringen. Hebben zij hare vlucht volbracht , dan verdwijnen zij in de 

 schemering of in de duisternis. Korten tijd daarna komt koppel voor 

 koppel over. Zij zijn vrolijk en strijken op de grasvlakte neder. Dan 

 grazen zij , en haar zacht gekreun verstoort de stilte van den avond. 

 Daarna nemen zij rust, door den kop onder den vleugel te verschuilen. 

 De lucht , die zij zoodoende inademen , wordt verwarmd , vóór deze 

 in de longen komt. 



Terwijl de ganzen grazen, houden anderen om haar leger, met uit- 

 gestrekten hals en min of meer opgeheven kop, zonder te grazen of te 

 slapen , den omtrek scherp rondziende , de wacht. 



Nadert men de wilde ganzen, terwijl zij grazen of uitrusten, dan 

 roepen de wachters. De ganzen , die zij bewaken , antwoorden. Maar 

 niemand eet meer ; zij rekken de halzen en vleugels uit , en de troep 

 vliegt weg , de ganzen van den eenen koppel voor , die van den an- 

 deren na , maar kort na elkander , zonder juist buitengewonen haast 

 te maken. 



Ontdekken de wachters echter plotseling een nabijzijnd gevaar, dan 

 volgt op het geroep van de wachters het antwoord van allen, en ver- 

 wilderd heffen zich allen zoo snel mogelijk in de lucht op , om zich 

 later in koppels bijeen te voegen. 



Ik heb wel eens hooren beweren , dat de genten zich vrijwillig tot 

 het houden dier wacht leenen, onverschillig of zij zich des daags op 

 den kweldergrond , in het water , op de hooilanden , op de bouw- 

 gronden of op de boekweitveenen bevonden. Met deze bewering zijn 

 mijne waarnemingen en die van anderen geheel in strijd, zoo als ik 

 niet zal nalaten later op te geven. De ganzen vervullen die taak even 

 gewillig en trouw als de genten. Ook de tamme Weenkies en Kollen 

 houden wachters, die echter nutteloos zijn. Bij haar wisselen ook de 

 genten en ganzen tot het houden dor wacht af; maar bij haar belas- 

 ten de genten zich meer dikwijls met die taak dan de ganzen. 



De schuwsten onder de tamme Weenkies en Kollen zijn bijna even 

 waakzaam als hare wilde natuurgenooten. Zij grazen niet, terwijl zij de 

 wake vervullen , maar blikken met opgeheven kop en uitgestrekten hals 

 scherp in het rond. De minder schuwen onder de voormelde tamme 

 ganzen denken toch nu en dan , terwijl zij de wacht houden , aan de 



