352 



OVER DE GANZEN. 



NAMEN der GANZEN. 



Weenkies {J. albifrons). 



Westersche Weenkies. 



Trek weenkies. 



Goudoogjes. 

 Brandgans (A. leucopsis). 

 Rotgans {A. bernicla). 



Het gewicht vau oude 



ganzen, des na- en 



voorjaars. 



Gewicht der vederen 

 van 100 ganzen. 



2.75—2.50 kilogr. 

 1.75—2.00 » 

 1.25-1.50 » 

 2.00 » 



1.50 kilogr. ruim. 



10.0 kilogr. 



10.0 



8.00 



In het algemeen mag men aannemen dat de ganzen des voorjaars 

 zwaarder en tevens vetter, dan des najaars zijn. Bij niet al te gure 

 en strenge winters beloopt het verschil bij de Schierlings 1,5 kilogr., 

 bij de groote Kollen 1,0 kilogr., zoo als uit bovenstaande tabel te 

 zien is. De jongen zijn, voordat ze den ouderdom van 1 jaar bereikt 

 hebben, altijd lichter dan de ouden. Het verschil beloopt bij de Schier- 

 lings en Kollen meer dan 0,5 kilogr. Van de A. leucopsis en A. bernicla 

 kan ik het verschil in gewicht in het na* en voorjaar niet opgeven. 



Wat de cijfers in deze tabel aanbelangt, men moet ze beschouwen 

 als gemiddelden, waarvan de opgaven voor enkelen afwijken. 



De ganzen worden niet allen voor even smakelijk gehouden. Men 

 geeft aan de groote Kol, ook omdat zij het vetst is, de voorkeur, dan 

 aan de Goudoogjes , die niet minder vet dan de Kollen zijn. Daarop 

 volgt de Schierling , dan de kleine Kol , daarna de Weenkie , eindelijk 

 de Brandgans, terwijl het minst smakelijk is de Rotgans. De jongen 

 zijn altijd smakelijker en tevens malscher en minder taai dan de 

 oude ganzen. 



De spoorwegcommunicatie met Harlingen en de geregelde stoom- 

 bootvaart van daar naar Londen hebben de prijzen der ganzen ver- 

 hoogd. Als het nog niet kond is, plukt men de ganzen en men zendt 

 ze ten verkoop naar Groningen. Dit heeft plaats tot den loden October. 

 Later nemen zij , niet ontdaan van de vederen , den weg naar Londen. 



Vroeger werd door de poeliers betaald tijdens het koude jaargetijde 



