OVER DWERGVOLKEN IN AFRIKA. 371 



en op een dezer bergen ontspringt eene rivier. "In hare nabijheid", 

 zegt hij, "leeft een klein volk, de Wa-Berekimo geheeten. Deze rivier 

 moet die der Pygmeën zijn , van welke de Arabische aardrijkskundigen 

 spreken." In 1864 schreef hij : "Het bestaan van Pygmeën is eene 

 zekere daadzaak. Zuidelijk van de Areya is een volk Tschin-Tschalle , 

 waarvan de individuen slechts de grootte van tien- tot twaalfjarige 

 kinderen moeten hebben. Steunende op talrijke berichten , geloof ik aan 

 het bestaan van Pygmeën in Afrika. In Zanzibar geeft men hun den 

 naam van Wa-Berekimo (tweevoetslieden). Ik geloof, dat dit dwergras 

 onder den aequator gezocht moet worden. Hier geeft men hunne 

 woonplaats ten zuiden van het Baro-meer aan; de Somalis plaatsen 

 hen ten zuiden van het meer El-Boo. Hier in het rijk Gera, noordelijk 

 van Kaffa, leven vele van deze dwergen, misvormde schepsels met 

 dikke hoofden , ten hoogste 4 voet hoog." 



Over de Doko , een aan den boven-Djab ten zuiden van Kaffa wonend 

 volk , kwamen de eerste berichten door den zendeling Dr. krapp naar 

 Europa in het jaar 1843, later meer uitvoerig door zijn reisverhaal 

 in 1858 uitgegeven. "Merkwaardig", zegt hij in het laatste werk, "zijn 

 de berichten, welke ik in 1840 van een slaaf, die veel gereisd had, 

 vernam. Hij verhaalde mij , dat ten zuiden van Kaffa en Soeda een 

 heet en zeer vochtig land ligt, waar menschen, Doko genoemd, wo- 

 nen, die zoo klein zijn als tienjarige knapen, dus 4 voet groot. Zij 

 hebben een donkere , olijf kleurige huid en leven in een geheel wilden 

 toestand . als de dieren. Zij hebben noch huizen , noch tempels , noch 

 heilige boomen, en toch een zeker idee van een hooger wezen, dat 

 zij Jez noemen, tot hetwelk zij in oogenblikken van treurigheid en 

 angst bidden , niet in staande houding , maar met hunne hoofden op 

 den grond en de voeten tegen een boom of steen. De Dokos hebben 

 geen opperhoofd , geene wetten , geene wapenen ; zij jagen noch be- 

 bouwen het veld , maar leven alleen van vruchten , wortelen , mui- 

 zen , slangen , mieren , honig enz. Als apen beklimmen zij de boo- 

 men en halen er de vruchten af. Dikwijls gebeurt het , dat zij op de 

 boomen in strijd geraken en elkander naar beneden werpen. Een groote 

 en hooge boom, Loko genoemd, moet roode vruchten dragen, waar- 

 van zij bijzonder veel houden." 



"Beide geslachten gaan volkomen naakt. De Dokos hebben dikke, 

 vooruitstekende lippen, platte neuzen en kleine oogen. Hun haar is 

 uiet wollig en reikt bij de vrouwen tot op de schouders. De nagels 



