WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 11 



beide einden voorzien is van een loodrecht daarop geplaatst haarbuisje , waar- 

 van het eene tot een fijne punt is uitgetrokken , terwijl aan het andere een 

 merk is gemaakt. De vulling geschiedt door opzuiging. Daarop wordt de buis 

 in water van de normaaltemperatuur geplaatst. Heeft het vocht die tempe- 

 ratuur aangenomen . dan wordt het overtollige vocht tot aan het merk ver- 

 wijderd door filtreerpapier. Men kan de buis, na afdrooging, wegen. Wanneer 

 de temperatuur tot op 0,01° C. bepaald kan worden, zijn de uitkomsten, bij 

 in acht neming van eenige door den schrijver nader aangegeven voorzorgen , 

 juist tot aan de vijfde decimaal. {Les Mondes 1873 XXXII p. 215, uit 

 Chemical News). hg. 



Geographische verbreiding der atmospherische elektriciteit. — Terwijl de 

 verbreiding van het aardmagnetisme het onderwerp van zeer vele onderzoe- 

 kingen is geweest, is dit in veel geringer mate het geval ten aanzien van 

 de atmospherische elektriciteit. Uit het daaromtrent bekende leidt a. mühby 

 de volgende algemeen e besluiten af. 



1°. De atmospherische elektriciteit vertoont 'zich in hare algemeene geogra- 

 phische verbreiding over de aarde als parallel gaande met de verdeeling der 

 temperatuur, d. i. met de bestraling der aardoppervlakte door de zon. Zij is 

 het sterkste in de heete luchtstreek, het geringste, tot verdwijnens toe, in 

 de poolstreken. 



2°. Ook in de periodische toe- en afneming , zoowel gedurende den dag 

 als in den loop van het jaar, vertoont zich dezelfde parallele verhouding der 

 atmospherische elektriciteit en der temperatuur. 



3°. Het is derhalve zeer waarschijnlijk dat de bestraling der aarde door 

 de zon de eigenlijke bron van de atmospherische elektriciteit is. (Petermann's 

 Geogr. Mittheil 1873 p. 272). hg. 



SCHEIKUNDE. 



Eiwitstoffen. — De heeren e. matthieu en v. urbain hebben aan de 

 fransche akademie, in hare zitting van 29 September j. 1. eenige onderzoe- 

 kingen medegedeeld , die een merkwaardig licht werpen op de constitutie van 

 verschillende eiwitstoffen. 



Vooreerst hebben zij bevonden dat eiwit , hetzij van bloedwei , hetzij van 

 eieren , niet meer coaguleert , wanneer daaruit door een luchtpomp alle opge- 

 loste gassen verwijderd zijn. Het is bepaaldelijk het koolzuur, dat daarin in 

 groote hoeveelheid voorhanden is , hetwelk de oorzaak der coagulatie bij ver- 



