WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 21 



lichtgas strijken, 25 tot 30 bellen per minuut; na vier maanden, waren er 

 zeven van de planten dood. Eene Dracaena , uit haar pot genomen en over- 

 geplant in ecne met lichtgas doordrongen aarde, bezweek binnen tien dagen. 

 De heer bauer is van oordeel dat alleen het reeds door den heer jür- 

 gens aangewezen middel helpen kan. Dit bestaat daarin dat de gasbuizen 

 gelegd worden binnen in ruimere buizen , die van afstand tot afstand met 

 de buitenlucht gemeenschap hebben. Hij is echter tevens van meening dat in 

 die buizen een luchttrek moet worden onderhouden , hetgeen zoude kunnen 

 geschieden door met deze buizen andere te verbinden die zich nabij de bran- 

 ders in de lantaarns bevinden en zich daarboven openen. (I' Institut 1873, 

 p. 398 : ). hg. 



ONTLEEDKUNDE. 



Bindweefsel van het ruggemerg. — De histologen komen meerendeels 

 daarin overeen , dat het bindweefsel der zenuwcentra zou bestaan uit eigen- 

 aardige cellen, naar haren ontdekker cellen van Deiters genaamd. Zij zouden 

 bestaan uit een kern en een zeer klein cel-lichaam met talrijke draadvormige 

 verlengselen , welke laatste , door elkander gevlochten en geanastomoseerd , 

 het vezelig stroma der zenuw-eentra zouden vormen. Kan vier is door zijne na- 

 sporingen — die voor uittreksel minder vatbaar zijn , — tot de uitkomst geraakt , 

 dat het bindweefsel van de zenuw-centra , en bepaaldelijk dat van het rug- 

 gemerg , uit bindvezels en platte cellen bestaat , — dat er geen wezenlijk 

 verschil is tusschen dit bindweefsel en dat van andere organen , maar ook , 

 dat de verhouding tusschen de bundels van fibrillen en de cellen van dien 

 aard is , dat men zich daardoor heeft laten verleiden de daaruit ontstaande 

 figuren voor vertakte cellen te houden. (Compt. rend. Tom. LXXVII , pag. 1299.) 



D. L. 



DIERKUNDE. 



Echinoiden. — Een zeer belangrijk werk over deze klasse , is onlangs ver- 

 schenen. Het is van alexander agassiz, den waardigen zoon van den vóór eenige 

 weken overleden beroemden louis agassiz , en draagt den titel van Revision of 

 the Echini. Het maakt een gedeelte uit van de lllustrated Cafalogue of the Mu- 

 seum of comparative zoology , at Ilarvard College, N°. 7, een deel in 4° 

 met 49 platen. Men vindt daarin eene lijst van 217 nu levende goed be- 

 paalde soorten van Echinoiden , die ten minste 900 verschillende namen 

 droegen. Inzonderheid gewichtig is dat gedeelte van het werk hetwelk over de 

 geographische verspreiding der soorten en geslachten handelt. Agassiz heeft 



