WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 29 



twee andere ware soorten van het geslacht Vitis , namelijk Vitis Labrusca L. 

 en Vitis Vulpina L. Beide soorten groeien in het wild in Noord-Amerika , 

 Japan , Mandschourije en het Himalava-gebergte , maar de eerste heeft bla- 

 deren , welker ondervlakte wollig behaard is , terwijl bij de tweede slechts 

 korte, stijve haartjes op de nerven staan. Eerstgenoemde heeft de twee meest 

 geschatte variëteiten van Amerikaansche wijnstokken geleverd, namelijk de 

 Catawba , die ter voortbrenging van wijn wordt gekweekt , en de Isabella , 

 die tafeldruiven levert , welke eenen eigendommelijken smaak en reuk bezit- 

 ten , die aan sommige personen aangenaam , aan anderen onaangenaam is. 



HG. 



DIERKUNDE. 



Lichtorganen van Pyrophorus noctilncus. — De heeren bobin en laboul- 

 bène hebben gebruik gemaakt van de gelegenheid , die hun door de over- 

 brenging van een aantal levende exemplaren dezer keversoort door den heer 

 de dos hebmanos uit Kuba verschaft was , om het maaksel der lichtorga- 

 nen nader te onderzoeken. Er zijn er drie , twee aan de rugzijde achter aan 

 den prothorax , een grooter aan de buikzijde , in de middellijn , op de grens 

 van den metathorax en het achterlijf. De kleur bij daglicht is geelachtig wit. 

 De oppervlakte van elk orgaan wordt overdekt door een dunne, kleurlooze, 

 doorschijnende cuticula. Onmiddellijk daaronder is het lichtvoortbrengend weef- 

 sel gelegen, dat op zijne beurt gedragen wordt door een kussentje van vet- 

 cellen , tusschen welke zich tallooze tracheën verbreiden. Het lichtvoortbren- 

 gend weefsel zelf bestaat uit wandlooze cellen , die dicht tegen elkander aan 

 gelegen zijn , elk met een kleine kern en fijnkorreligen inhoud , ongeveer 

 gelijk men het reeds door vroegere onderzoekingen, vooral van max schultze, 

 bij Lümpyris kent. De uiterst fijne takjes der tracheën eindigen spits aan 

 de oppervlakte der cellen , en wel , naar het schijnt, juist aan die zijde welke 

 tegenover die gelegen is waar de zenuwvezelen eindigen. De in de cellen be- 

 vatte korreltjes bestaan grootendeels uit urinzure zouten ; bij behandeling met 

 azijnzuur komen de kristallen van urinzuur te voorschijn. 



Dat de lichtproductie althans ten deele onder het beheer van den wil 

 staat was reeds vroeger opgemerkt. E. en c. bevonden , dat , wanneer de 

 lichtstraling reeds zoo verzwakt is dat zij door geene uitwendige prikkeling 

 meer wordt te voorschijn geroepen , deze op nieuw begint wanneer men in de 

 gangliën, welke zenuwdraden naar de lichtorganen zenden, eene insnijding 

 maakt, of wanneer men het orgaan zelf plotseling uitrukt. De lichtuitstra- 



