30 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



ling begint altijd in het midden van het orgaan en verbreidt zich vervolgens 

 naar den omtrek. Eene vergelijking met de elektrische organen der visschen 

 ligt voor de hand. Doch terwijl bij dezen , gedurende den staat van rust , de 

 elektrische spanning meer en meer toeneemt , schijnt het dat in de lichtor- 

 ganen zich eene stof ophoopt, die wellicht identisch is met de noctilucine, 

 welke voor een paar jaren door phipson als de oorzaak der lichtuitstraling 

 uit het slijm aan de lichaamsoppervlakte van sommige Myriapoden en vis- 

 schen herkend is. Het is eene stikstof houdende , coaguleerbare stof, die, zoodra 

 zij vrij is, zich ontleedt, waarbij alleen licht zonder meetbare warmte wordt 

 voortgebracht, De uraten zijn daarbij te beschouwen als het resultaat der 

 ontleding gepaard aan de vastlegging van zuurstof, welke door de tracheën 

 wordt aangevoerd. (Compt. rendus , 1873 LXXVII, p. 54.) hg. 



Zoogenaamde nesten van bladluizen. — In de tweede aflevering van dezen 

 jaargang heeft de heer Dr. p. schuringa een opstel over bladluizen-coloniën 

 geleverd, 't welk tot titel heeft "Merkwaardige Nesten." Op den titel zelf 

 is reeds aanmerking te maken , aangezien de bewoonde vegetatieve blazen , 

 waarover de schrijver spreekt en die hij afbeeldt, kwalijk voor nesten kunnen 

 doorgaan in den zin, dien men algemeen aan dit woord hecht. Nesten toch 

 zijn woningen , door een , een paar of eene menigte dieren van eene soort 

 vervaardigd . en niet uitwassen gegroeid ten gevolge eener verwonding. 



Het zonderlingste echter in het opstel is dat dr. S. de sedert 1724. be- 

 kende geschiedenis der Tetraneura Ulmi de geer levert (onvolkomen) en den 

 heester , waarop hij zegt de bladluizen en blazen aangetroffen te hebben , 

 noemt de gewone Haagbeuk {Carpinus Betulus) , terwijl deze tot nog toe 

 alleen aangetroffen waren op de Kurkijp (üïmus suberosa). 



Hebben wij hier alleen aan vergissing in de bestemming van den hees- 

 ter te denken , of is werkelijk de genoemde bladluis, die meer dan eene eeuw 

 de kurkijp bewoonde en nog bewoont, ook eenmaal op de haagbeuk overge- 

 gaan? Heeft haar steek op het blad van dien boom volkomen dezelfde uit- 

 werking als op dat van den Ulmus ? Zoo ja , zal zij daarop in volgende gene- 

 ratiën blijven huizen of tot hare oude woning terugkeeren? 



Zeer te betreuren is het overigens , dat dr. S. , eer hij zijn opstel aan de 

 redactie ter hand stelde, niet eerst nagelezen heeft wat reaitmur {Mémoi- 

 res , Tomé III, p. 299 et suiv.), de geer (Mémoires, vert. v. goetze , 

 Deel III, bl. 62 en v.) en c. l : koch (Die Pflanzenlause , s. 288) van 

 deze bladluizen op de kurkijp medegedeeld hebben. Indien hij overigens de 

 dieren met eene loupe had beschouwd, zou hij bemerkt hebben dat de sprie- 





