WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



Metgezel van Procyon. — De sterrekundigen hebben, sedert bessel, in 

 de declinatie en rechte opklimming van Procyon onregelmatige afwisselingen 

 waargenomen, welke door geene theorie op voldoende wijze verklaard werden. 

 Eeeds in 1862 vermoedde daarom auwers, dat Procyon een dubbelster is 

 en dat een donkere of zeer lichtzwakke ster rondom de hoofdster wentelde 

 en zoo deze onregelmatigheden veroorzaakte. Een dergelijke metgezel is , gelijk 

 men weet, door alvan clark bij Sirius ontdekt. De pogingen om den ver- 

 onderstelden metgezel van Procyon waar te nemen, zijn eindelijk met goeden 

 uitslag bekroond. Otto struve , directeur van het observatorium aan de Pul- 

 kowa heeft hem gezien, het eerst op den 19<leii Maart 1873. Het is een zeer 

 kleine ster, nog zwakker dan de metgezel van Sirius, en geplaatst op 11 ",68 

 van de hoofdster. hg. 



NATUURKUNDE. 



Optisch en chemisch brandpunt. — Het is bekend dat zelfs eene overigens 

 uitstekend goede achromatische lens bij het gebruik als photographisch voor- 

 werpglas zeer slechte uitkomsten kan geven , omdat , zooals men het noemt , 

 haar chemisch brandpunt niet met haar optisch samenvalt; waardoor, daar 

 het matglas en dus de voor het licht gevoelige laag slechts naar het laatste 

 gesteld kunnen worden, het photographische beeld gebrekkig begrensd wordt. 

 Cornu geeft {Journal de physique III, p. 100) een eenvoudig middel aan 

 om dit gebrek bij elk achromatisch systeem te verbeteren. Door berekening 

 heeft hij gevonden en door proefneming bevestigd gezien , dat hiertoe niets 

 anders noodig is dan dat men het crown- en flintglas daarvan , die anders 

 gewoonlijk elkander aanraken , op geringen afstand van elkander plaatst. \\ ie 



7 



