WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 67 



ontwikkeling komen dan van die van een ras met een enkele generatie 's jaars 

 (slechts 29 op de 50.000). {Revue scientif. 1874 p. 1099). 



Lokale verschillen in het gezang der vogels. — Men heeft reeds vroeger 

 opgemerkt dat vogels van dezelfde soort in verschillende lokaliteiten verschil 

 in hun gezang vertoonen. Dit is ook in Amerika waargenomen. Ridgway 

 zegt dat Cardinalis Virginianus veel fraaier zingt in zuidelijk Illinois dan 

 in Maryland, en dat de wielewaal (Oriolus) van Baltimore daar beter zingt 

 dan bij Warlington. Zekere vogels uit het dal van den Potomac en dezelfde 

 uit het dal van den Neder-Wabash verschillen daarin , dat de eersten zingen 

 alsof zij bevreesd zijn van gehoord te zullen worden , terwijl daarentegen andere 

 soorten terzelfder plaatse even luid zingen als elders. Indien de zacht zingende 

 vogels minder gevaar beloopen , dan zou deze eigenschap , volgens darwin , 

 door erfelijkheid moeten toenemen. {The Academy , May 2, 1874 pag. 495). 



D. L. 



Verrichtingen van de zenuwen en spieren van het strottenhoofd. — Over 

 dit onderwerp vindt men een uitvoerig opstel door Dr. schech in het Zeit- 

 schrift für Biologie, Th. 9, S. 258. Schech deed zijne proeven op jonge 

 honden, vooraf door morphine genarcotiseerd, terwijl de gevolgen van de 

 doorsnijding der zenuwen en van de spierverlamming door het laryngoskoop 

 werden waargenomen. Hij komt tot de gevolgtrekking, die bischoff reeds 

 vóór hem maakte, dat de beweegzenuwdraden van den larynx, behalve die 

 van den musculus crico-thyreoidens , komen van den nervus accessorius , want , 

 wanneer deze zenuw aan de eene zijde bij haren oorsprong is afgesneden , dan 

 zijn de stembanden aan die zijde volkomen onbewegelijk, terwijl wanneer 

 beide zenuwen worden doorgesneden , er geheel geen beweging van de stem- 

 banden meer wordt waargenomen en er volslagen aphonie bestaat. Door- 

 snijding van den nervus laryngeus superior vóór zijne verdecling , of van zijn 

 ramus externus, verlamt den musculus crico-thyreoideus en maakt de stem 

 heesch , terwijl er geen hooge noten voortgebracht kunnen worden. Wat betreft 

 de werking van de genoemde spier, zoo meent schech dat, wanneer het 

 schildvormig kraakbeen vastgezet is door de m.m. thyro-hyoidci , de m.m. crico- 

 thyveoidei het voorste gedeelte van het ringvormig kraakbeen naar boven 

 trekken , waardoor het lichaam van dat kraakbeen benedenwaavts en achter- 

 waarts roteert. Maar in dien toestand moeten de bekervormige kraakbeen- 

 deren doelen in de achterwaartsche helling van het ringvormige kraakbi 

 en moeten alzoo de stembanden gespannen en geschikt worden gemaakt tot 



