VVKTKNSCIIMM'KU.IK f: l.r f; |,.\ Li. !) 1 



hangt van omstandigheden af. Onder gewone omstandigheden onderhoudt hij 

 het lev;n niet; doch is nuttig wanneer eenigerhande oorzaak, zooals koude 

 lucht of koortsige opwekking, eene vermeerdering van de metamorphose der 

 weefsels te voorschijn roept. (The Academy, August 8, IS 74, pag. 1GI.) 



D. i,. 



Acineuse tongklieren. — Ebner heeft eene reeks van zeer kleine tong- 

 klieren beschreven, die vooral te vinden zijn bij den rug van de tong bij men- 

 schen en zoogdieren. Men kan ze het best zien bij Cavias, en zij bestaan uit 

 een uitlozingsbuis, bekleed met een enkelvoudige laag epithelium, en die ontspringt 

 uit eene reeks van alveoli, gelijkende op die van het pancreas. De afgeschei- 

 den vloeistof bevat geen mucine en ebner heeft deze klieren daarom sereuze 

 klieren genoemd. (The Academy , August 15, 1874 pag. 189). 



Dl L. 



Beweging van den slokdarm. — a. mosso heeft zijne onderzoekingen 

 daaromtrent in het Giomale della R. Accademia di Torino uitgegeven. On- 

 der gewone omstandigheden gaat de beweging, die in de keel begint, peris- 

 taltisch voort tot de cardia der maag, gelijk bij een drinkend paard of gi- 

 raffe kan gezien worden. Deze beweging wordt ook dan nog voortgeplant tot 

 de maag , wanneer de slokdarm ergens onderbonden of doorgesneden is , 

 of indien er een niet te groot stuk uit is weggenomen. Doorsnijding van het 

 ruggemerg even beneden de medulla oblongata , prikkeling van het gan- 

 glion coeliacum , van de halsknoopen van den sympathicus , van den nervus 

 hypoglossus , facialis, glosso-pharyngeus of accessorius maken hierin geen ver- 

 andering. Maar wanneer de n. vagus geprikkeld wordt, worden er daddijk 

 bewegingen opgewekt , terwijl de slokdarm verlamd wordt , zoodra die zenuw- 

 doorgesneden is. Mosso gelooft, dat de peristaltische bewegingen van den slok- 

 darm uitgaan van eene prikkeling der keel , die door gevoelszenuwen naar 

 de medulla oblongata wordt overgebracht, waarvandaan nu eene reeks v;wi 

 reflexen uitgaat, die eene opvolging van gecoördineerde, van boven naar 

 beneden afwisselende bewegingen van den slokdarm veroorzaakt. Iffosso heeft 

 bevonden , dat , wanneer de vagus doorgesneden is , de peripherische stomp 

 ettelijke dagen het vermogen om contractien in den slokdarm op fee wök- 

 ken behoudt, en ook, dat de slokdarm nog lang na den dood gevoelig 

 voor zenuwopwekking blijft, t. w. 4'/ 2 uren bij honden en 30 aren hij kut- 

 ten. (The Academy, August 15, 1874, pag. 189). 



d. i . 



