Volgens een schrijven van den hoogleeraar P. Harting, opgenomen 

 als ingezonden stuk in het Dagblad van Zuid-Holland en 's- Graven hage , 

 dd. 14 Febr. jl. , laadt men den schijn van onbeleefdheid op zich, 

 indien men niet antwoordt op de anonieme toezending van eene courant , 

 waarin hare Redactie iets vermeldt omtrent den persoon aan wiens 

 adres die toezending plaats heeft. 



't Valt niet te ontkennen dat men zich dikwerf veel getroosten moet 

 om den schijn van verkeerd te handelen te ontgaan ! Maar dat die ver- 

 plichting zich zoover uitstrekt als prof. Harting voorgeeft ik moest 



het gelooven, wijl het uit de pen eens hooggeleerden is gevloeid, maar 

 oprecht gesproken: ik kan het niet en blijf der meening toegedaan, dat 

 prof. Harting bedoeld stuk in het Dagblad deed opnemen om geheel 

 andere redenen dan om niet den schijn van onbeleefdheid op zich te laden. 



Door deze bekentenis af te leggen, vang ik mijn schrijven met eene 

 onbeleefdheid aan. Erg genoeg; maar dit is in allen gevalle toch nog 

 beter dan met eene onwaarheid te beginnen. 



De brief van prof. Harting aan den in zijn oog anoniemen schrijver *) 

 kwam mij zóó belangrijk voor, dat ik onmiddellijk het artikel opzocht **) , 

 't welk aan genoemden hoogleeraar woorden ontlokte , die mij en zeker 

 velen met mij , stof tot nadenken hebben gegeven , vooral aan hen , die 

 zijn: Vivisectièn in de 3e afl. 1874 van het Album der Natuur hebben 

 gelezen en insgelijks kennis namen van het adres betrekkelijk vivisectie, 

 onlangs door de Haagsche Vereeniging tot Bescherming van Dieren tot 

 den minister van Binnenlandsche Zaken gericht. Dit adres toch is het 



*) Ingevolge de usantiën der journalistiek spreekt het van zelf , dat die schrijver uieman 

 auders kan zijn dan de Redactie van het Dagblad, wijl het » ongeteekende artikel 

 opgenomen onder de rubriek- Binnenland. 



**) Dit artikel is te vinden in het bijvoegsel van het Dagblad van 8 en 9 Februari jl 



