9 



duur betaald is met den aan het publiek onbekenden monsterprijs , welke 

 daarvoor der dierenwereld wordt afgeperst *). 



Maar zacht wat! Verzekert prof. Harting ons niet, dat de dieren die in 

 levenden lijve worden ontleed, gekerft „waarop", dit zegt alles (maar 

 't wordt door weinigen verstaan) , „een physioloog eene vivisectie ver- 

 richt, waar het eenigszins mogelijk is, vooraf gevoelloos worden gemaakt." 

 Zekerlijk, dat zegt prof. Harting; doch laten die schoonschijnendc 

 woorden ons niet misleiden; letten we op hetgeen daaraan is toegevoegd: 

 „waar het slechts eenigszins mogelijk is," en bedenken wij dat bij alle 

 vivisectiën het zenuwleven betreffend, (en juist deze zijn de meest 

 folterende) bij proefnemingen omtrent de werking van giften en bij 

 zeer, zeer veel andere bedwelming van het sujet volstrekt onmogelijk 

 is, zoodat de aangehaalde woorden van prof. Harting bij nauwkeurig 

 onderzoek geheel iets anders inhouden dan ze bij oppervlakkige lezing 

 schijnen te verzekeren. 



Van dezelfde gehalte zijn prof. Harting's woorden : „dat een physioloog 

 even menschelijke gevoelens koestert als andere menschen." Immers „andere 

 menschen " bezitten niet allen denzelfden graad van gevoel. Bedoelt prof. 

 Harting nu dat physiologen , en onder dezen bepaaldelijk zij , die vivi- 

 sectiën verrichten, zooveel menschelijk gevoel bezitten, als de meest of 

 de minst daarmede gezegende „andere menschen"? Hij laat ons hier- 

 omtrent in het onzekere. Doch met zekerheid mag beweerd worden, dat 

 gelijk de dagelijksche bezigheden van b. v. een slachter, diens gevoel 

 verstompen, ook allengs het gevoel van hem vermindert, die met de 

 grootste koelbloedigheid en handigheid zijn ontleedmes in de gevoe 

 ligste deelen van een levend, niet bewusteloos schepsel weet te besturen. 



*) Prof. Harting zegt: «De belaugrijkste outdekkiagen , die iu den loop der laat&te 

 halve eeuw" (op physiologisch gebied) «zijn gedaan, zijn wij juist daaraan aan 



vivisectie — verschuldigd." Prof. Bigelow, hoogleeraar in de heelkunde aan FTarvard 

 University in Noord-Amerika , begon zijne redevoering, gehouden op 7 Jnni 187 1 bjj 

 gelegenheid van de jaarlijksche vergadering der Massachusetts Medical Society met de 

 woorden: «How few facts of iminediate considerable vahie to our race have of late yeara 

 been extorted from the dreadful sufTerings of dumb animale, the cold-blboded oruelty 

 now more and more practised under the anthority af Science!" Wil verre van te In- 

 slissen welke dezer lijnrecht strijdige uitspraken van twee evenzeer deabevoegden dfl 

 waarheid bevat, haal ik ze slechts aau oin te coustateereu hoe zeer verschillend dfl 

 opinies van de mannen der wetenschap ziju omtreut de waarde der ririoeotie 



