10 



Wel degelijk verdwijnen alzoo bij vivisectors hetzij in meerdere, hetzij 

 in mindere mate die fijngevoeligheid, dat medelijden, welke ons geslacht 

 den stempel van zielenadel op het voorhoofd drukken , zoodat ten laatste 

 een versteend hart de verstaalde vingeren van menig hunner bestuurt, 

 Hierin ligt de reden, waarom physiologen, die van natuur weekhartig 

 zijn en niet vermogen deze eigenschap te verkrachten, nooit vivisectièn 

 kunnen verrichten; waarom ook prof. Harting nimmer een warmbloedig 

 dier onder zijn ontleedmes neemt. En wat betreft vivisectie als middel 

 van onderwijs, zij herinnerd dat reeds gasthuispraktijk wordt aangemerkt 

 als verhardend voor jonge heelmeesters: hoeveel te meer moet dan het 

 bijwonen van vivisectièn het medelijden, het menschelijk gevoel in de 

 borst van studenten of aanstaande veeartsen verstompen. Niet de weten- 

 schap, maar het bloed, maar de uitingen van naamloos lijden houden 

 bij zulke kunstbewerkingen de aandacht van jongelieden gespannen. 



Nog dit; de eenige grond waarop vivisectie geoorloofd wordt geacht 

 is: het voordeel der wetenschap, alzoo het doel waarmede zij verricht 

 worden. Dit is met andere woorden gezegd: het doel heiligt de middelen. 

 Maar leven wij dan in eene maatschappij , waar uitsluitend de beginselen 

 van Loyola's volgelingen gehuldigd worden? In eiken anderen kring 

 toch geldt de waarheid, dat ook de middelen, welke tot een geoorloofd 

 doel leiden in zich zelven geoorloofd moeten zijn. 



De wetenschap is hemelsch; folteren is helsch. Men mag betwijfelen 

 of de hel de rechte weg ten hemel is. Maar gesteld dat dit betrekkelijk 

 vivisectie moest toegestemd worden , — beroemde vaandragers der weten- 

 schap ontkennen het evenwel — dan zij tegelijk, neen op zich zelf, 

 toegestemd, dat als de wetenschap zich om der wille van de humaniteit 

 eene opoffering moet getroosten, de menschheid daarbij wint. 



Eene vereeniging is opgestaan, krachtig door haar ledental, achtbaar 

 in hare bestuursleden, hoog aangeschreven door haren ijver; die ver- 

 eeniging — de Haagsche Vereeniging tot Bescherming van Dieren — 

 heeft tot den minister van Binnenlandsche Zaken het verzoek gericht, 

 dat het Z. E. mocht behagen, heeren professoren der Medische Faculteit 

 en veeartsen uit te noodigen hunne vivisectiën tot de hoog noodige te 

 beperken, en de tot proefnemingen bestemde dieren in gevoelloozen 

 toestand te brengen. 



