omtrent de wijze, waarop prof. Harting de Haagsche Vereeniging tot 

 Bescherming van Dieren naar aanleiding van liet besproken adres aanvalt. 



Gewapend met satire, en met eene pen in gal gedoopt, geeft hij in 

 zijn Vivisectiën eerst eene onjuiste, maar door eene meesterhand ge- 

 teekende voorstelling der onmogelijkheid eener algeheele dierenbescher- 

 ming. Daarna trekt hij te velde tegen de overdrijving der dierenbescher- 

 mers, of liever tegen hunne inconsequentie, dewijl zij én de beschermings- 

 zaak aanhangen, én pdtés de foies gras, kreeften -salade en oesters eten 

 en ... zijde en baleinen tot hunne kleeding bezigen. 



Wie echter van nabij met de beschermingszaak bekend is , moet over- 

 tuigd zijn, dat daarbij geen sprake is van inconsequentie. Dit en veel meer 

 omtrent dierenbescherming zou prof. Harting weten, indien hij ooit ge- 

 hoor had willen geven aan de avances hem door dierenbeschermers 

 gedaan , aan hunne uitnoodigingen om kennis te nemen van de bescher- 

 mingszaak en zich bij haar aan te sluiten. Dan zou hem b. v. ook bekend 

 zijn, dat door bedoelde vereenigingen onophoudelijk pogingen worden ge- 

 daan om eene verbeterde slachtmethode in te voeren; om de wreedaardige 

 behandeling van ganzen , wier lever tot pdtés de foies gras bestemd is , tegen 

 te gaan ; dat in het afgeloopen jaar door den heer Frans Bnckland , 

 inspecteur der zalm-visscherijen in Engeland, in overleg met de Engel- 

 sche Royal Society for the Protection of Animals en de Société protec- 

 trice des animaux te Parijs is uitgelokt een verdrag tusschen Engeland , 

 Frankrijk, het Duitsche Rijk en Noorwegen en Zweden ter bestrijding 

 der wreedaardige wijze, waarop tot op dien tijd de robben vangst werd uit- 

 geoefend ; dat ook het harpoeneeren der walvisschen niet aan de aandacht 

 der dierenbeschermers is ontgaan; dat zelfs Blatin in zijn ISJos cruautcs 

 enz. eene minder wreede wijze om walvisschen te dooden bespreekt; 

 dat eindelijk het in 't leven roepen of doen verbeteren van wette- 

 lijke strafbepalingen tegen het mishandelen van dieren eene hoofdzaak 

 blijft voor elke werkdadige Vereeniging tot Bescherming van Dieren. 

 Wat nu de oesters betreft (ik spreek er van, omdat prof. Harting ze 

 beschuldigend tegen de dierenbescherming laat aanrukken) : ik ben et 

 geen liefhebber van, doch 't komt mij voor dat hare stervenspijn zééi 

 kort is. En de kreeften? 't Zijn al weder de Vereenigingen tot Beschei 

 ming van Dieren die allerwege prediken: Doodt de kreeften mei een 

 messteek achter den kop alvorens ze te koken. Echter dienc tot prof 



