n 



Harting*s naricht, dat verreweg de meeste kreeften die hier te lande 

 worden gegeten, uit Engeland of uit Ostende komen en onderweg hun 

 natuurlijken dood sterven. 



Maar laten wij aannemen: er bestaat overdrijving bij dierenbescher- 

 ming, dan knoopt zich dadelijk daaraan vast de vraag: Welke deugd, 

 welk edel pogen, welk volhardend streven is ten eenenmale vrij van 

 overdrijving? Beoefening van wetenschap misschien? Vivisectie wellicht? 

 Prof. Harting gelooft dit , want hij zegt het ; maar wie de bloedige loop- 

 baan van Magendie , Claude Bernard , Flourens en andere physiologen 

 kent, hij weet, helaas, dat vivisectie als middel van onderzoek, bewijs 

 of onderricht zeer dikwijls schromelijk wordt overdreven *). 



In allen gevalle blijft overdrijving (in zake dierenbescherming beteekent 

 dit woord : het toegeven aan onberedeneerd gevoel) af te keuren , dit zij 

 prof. Harting toegestemd. Maar de beschermingszaak te rediculiseeren , 

 haar bedektelijk gelijk te stellen met de handelingen der Fakirs, zulks 

 te doen omdat de Haagsche Vereeniging tot Bescherming van Dieren 

 tegen prof. Hartings's individueele opinie handelde , toen zij op een hier 

 te lande nog onbetreden weg (onpartijdigheid zij bovenal de leus van 

 een ongeteekend vlugschrift) het te volgen spoor een oogenblik niet 

 duidelijk onderscheidende, datgene verrichtte, waartoe zij volkomen ge- 

 rechtigd is, maar dat niet reeds a 1'ordre du jour was, wellicht niet 

 a 1'ordre du siècle is, — daarom de beschermingszaak hooghartig en 



*) Of welken anderen naam moet men geven aan het feit, dat Magendie eigenhandig 4000 

 honden heeft opgeofferd om met zekerheid te bepalen, welke zenuwen gevoelsorganen , 

 welke bewegingswerktuigen zijn. Daarna vermeende hij dat zijne theorie omtrent de 

 zenuwen onjuist was , en om dit te bewijzen heeft hij nogmaals 4000 honden levend 

 ontleed. Maar Magendie's opvolger was van oordeel, dat de eerste opvatting der zaak de 

 rechte was, en om zulks te staven , heeft ook hij een groot aantal honden gevivisecteerd. 



Orfila heeft ongeveer 6000 honden vergeven, en ter wille van het proces van Marie 

 Capelle, wed. Lafarge zijn 86 honden, katten en konijnen vergiftigd. 



Het tijdschrift: Das Licht schat het aantal dieren van 1850 tot en met 1852 aan 

 de hoogeschool te Weenen voor vivisectie gebruikt op 56,000 , de kikvorschen niet mede 

 gerekend ; te weten : 26,000 honden , 25,000 katten en konijnen en 5,000 paarden of 

 andere groote zoogdieren. 



Voordat de vivisectiën aan de Pransche veeartsenijscholen van Regeeringswege be- 

 perkt waren, werden er wekelijks 64 (zegge vier en zestig) op elk van het 12tal daartoe 

 veroordeelde paarden verricht! Het woord "overdrijving" is te flauw om dergelijke 

 aiochuwelijkheden te qualificeren, 



