DE BODEM VAN HET OUDE CAMPANlË. 13 



De eilanden Ischia en Procida, die aan den ingang van de golf van 

 Napels , ten zuidwesten van Monte-Miseno liggen , bestaan voor 't 

 grootste gedeelte uit dezelfde puimsteentuf als de Phlegraeische velden, 

 en tusschen de tuflagen door vindt men mergellagen met schelpen van 

 weekdieren ; een bewijs , dat ook deze bodem eenmaal door vulkanische 

 uitbarstingen boven den waterspiegel te voorschijn is gekomen. Dat 

 het trouwens een zeer natuurlijk verschijnsel is , dat zich onverwacht 

 eilanden boven den schoot der wateren vertoonen, is nog voor betrek- 

 kelijk korten tijd gebleken, nl. in Juli 1831, toen gedurende een hevige 

 uitbarsting op den bodem der zee , tegenover 't Siciliaansche stadje Sci- 

 acca, tot verbazing van alle toeschouwers langzamerhand een nieuw 

 eiland uit de diepte opdook. Alle dagbladen openden als om strijd hunne 

 kolommen voor de beschrijving van dit grootsche tooneel. De ingeno- 

 menheid met dit nieuwe grondgebied was zoo groot , dat het met aller- 

 lei namen gedoopt werd, waarvan die van Ferdinandea, naar den toen- 

 maligen koning der beide Sicilië'n , den meesten ingang vond. Zelfs na- 

 men de Engelschen het met de noodige formaliteiten in bezit, in de 

 hoop misschien, dat het voor hen een tweede Malta zou kunnen wor- 

 den; doch 't woedende element, waaraan zij al hun kracht ontleenen, 

 deed ditmaal hun schoone illusieën als rook verdwijnen ; want Ferdi- 

 nandea werd langzamerhand weer geheel en al door de golven weg- 

 gespoeld. 



Op een dergelijke wijze nu zijn waarschijnlijk ook Ischia en Procida 

 ontstaan, misschien na herhaalde uitbarstingen. Nog vertoont Ischia, 

 dat wegens zijn schilderachtige ligging en zijn vruchtbaarheid sinds 

 lang beroemd is, verscheidene solfataren, waarvan de Epomeo of Monte 

 San Nicolo de voornaamste is. Nabij den top van dien berg, die sedert de 

 veertiende eeuw opgehouden heeft te werken, weerklinkt thans het statig 

 klokkengelui van een klooster ; terwijl aan zijn voet een badplaats ligt, 

 wier warme wateren nog altijd de werkingen in de ingewanden der 

 aarde verkondigen. Daar boven de vrome verzuchtingen, gezangen en 

 gebeden van menschen, die zich krampachtig vasthouden aan een gods- 

 dienst , welke nog slechts stuiptrekkingen vertoont , even als de uitge- 

 brande vulkanen; beneden nog altijd het werken van de krachten der 

 Natuur, die is van eeuwigheid tot eeuwigheid en spot met alle afge- 

 ronde leerstelsels l 



Van al de vulkanen , wier uitwerpselen den vruchtbaren bodem van 



