DE BODEM VAN HET OUDE CAMPANIË. 17 



van den arbeid zou uitrusten ; althans hij bleef stil tot 's avonds 6 uur. 

 Toen echter begon het spel der natuurkrachten met vernieuwde woede. 

 Wederom verhief zich een dikke rookzuil ; daarop volgde een onder- 

 aardsch gerommel, en 't gewone bombardement van roodgloeiende 

 lavablokken en steenen begon. 



Te 9 uur hoorde men een knal, die de huizen te Portici en op 

 andere plaatsen op hun grondvesten deed daveren, vensters verbrij- 

 zelde, en zelfs muren deed ineenstorten. Een fontein van vloeibaar 

 vuur kwam daarna te voorschijn , en als een bewijs , met welk een 

 ontzaglijke kracht de stoffen uitgedreven werden, kan dienen , dat deze 

 fontein bij raming een hoogte bereikte van meer dan 10,000 voet 

 boven de oppervlakte der zee. Het kreupelhout op den berg Somma 

 stond in een oogenblik in lichtelaaie vlam , en eenmaal zelfs bewoog 

 zich een onheilspellende zwarte wolk, waarin bijna onophoudelijk 

 elektrische ontladingen plaats hadden , in de richting van Napels. Op 

 het zien daarvan werden de schouwburgen terstond gesloten, en de 

 deuren der verschillende kerken opengezet. Tevens begon de processie 

 door de straten. Het gemeen eischte in bijgeloovige opgewondenheid, 

 dat men het hoofd en het bloed van den H. januarius , den beschermhei- 

 lige der stad, die haar ook, zoo als men meende, op den 16 den De- 

 cember 1631 voor den ondergang behoed had, uit den tempel zou 

 halen om Gods toorn af te wenden. Gelukkiglijk dreef de wolk zonder 

 de bemiddeling van den schutspatroon af, door veranderde windrich- 

 ting, en wel nog vóór dat ze de stad bereikt had. 



In denzelfden tijd , dat duizende toeschouwers de prachtige vuurkolom 

 in veiligheid bewonderden , waren de plaatsen aan de overzijde van 

 de Somma, en vooral Ottojano en Caccia-Bella, in die sombere rook- 

 kolom gehuld , waarvan we zoo even spraken , en waarop dat bom- 

 bardement van steenen volgde. Sommige daarvan gedroegen zich geheel 

 en al als bommen , en sprongen op een zekere hoogte in duizende 

 brokken uiteen. Te Ottojano vooral werden verschrikkelijke verwoes- 

 tingen aangericht. De huizen werden van hunne daken beroofd en ten 

 deele onder de asch en lava bedolven; sommige ook werden een prooi 

 der vlammen. In de nauwste straten lag een aschlaag van bijna een 

 meter hoogte. 



Vele inwoners waren, toen het gevaar steeds grooter werd, in de 

 kerken gevlucht; anderen stonden op 't punt, de stad te verlaten, 

 toen zich een verschrikkelijke knal deed hooren, waarop steenen van 



2 



