18 DE BODEM VAN HET OUDE CAMPANIË. 



honderde ponden zwaarte te midden van den aschregen met donderend 

 geraas neervielen , en door de vonken , die er uitspatteden , alles wat 

 brandbaar was vlam deden vatten. Gelukkiglijk was er weinig wind ; 

 anders zou de gansche stad met al de menschen, voor wie de vlucht 

 onmogelijk was, waarschijnlijk verbrand zijn. 



Sommigen, die zich nog, met kussens, tafels, stoelen of andere 

 voorwerpen op het hoofd , een doortocht baanden , werden óf tegen den 

 grond geworpen, óf naar hunne keldergewelven teruggedreven. Of- 

 schoon velen gekwetst waren , zoo stierven slechts twee personen ten 

 gevolge van de wonden , veroorzaakt door den val der gloeiende steenen. 



Nadat zij ongeveer 25 minuten in dezen verschrikkelijken toestand 

 doorgebracht hadden , hield het onweer , dat in die wolk woedde , plot- 

 seling op j en nu waagde men het , in allerijl te vluchten , nadat men 

 de zieken en gekwetsten in de kerken had gebracht. Wanneer de uit- 

 barsting een uur langer geduurd had, zou Ottojano hetzelfde lot onder- 

 gaan hebben , als Pompeji juist 17 eeuwen vroeger onderging. 



Door de uitbarsting van 15 Juni 1794 werd Torre del Greco , dat 

 ook in 1613 zooveel geleden had, bijna geheel verwoest. Bij die ge- 

 legenheid onderging de kegel van den Vesuvius eene verlaging van bij 

 de 200 voet. Tegenwoordig loopt niet ver van de stad de spoorweg 

 door de lavastroomen van 1794 heen, die op sommige plaatsen een 

 dikte van bijna 40 en een breedte van ongeveer 2000 voet bezitten. 



Tot de merkwaardigste uitbarstingen in onze eeuw behooren die 

 van 24 October 1822, toen de aschregen zoo hevig was, dat te Napels 

 de dag in nacht veranderd werd; die van 1833 en 1834, 1835 en 

 1839 , waaromtrent wij hier niet in bijzonderheden kunnen treden. 



Gewoonlijk merkte men op , dat gedurende verscheidene achtereen- 

 volgende jaren een zeker aantal grootere of kleinere uitbarstingen 

 plaats hadden, waarop dan een langer of korter tijdperk van rust volgde. 



Men kan derhalve spreken van een zeker aantal uitbarstingsperioden, 

 en zoo begint de laatste periode met de uitbarsting van het jaar 1865, 

 waarop in 1868 een tweede volgde, zonder dat echter groote verwoes- 

 tingen aangericht werden. In de twee daarop volgende jaren rookte 

 de berg alleen, totdat in Januari 1871 aan de noordoostelijke zijde 

 van den kegel een nieuwe spleet ontstond , waaruit onder krachtige 

 ontploffingen zware gloeiende lavablokken geslingerd werden, terwijl 

 een lavastroom naar 't Atrio del Cavallo afvloeide. Nadat deze uit- 

 barsting zich in den loop van dat jaar met afnemende kracht van tijd 



