DE BODEM VAN HET OUDE CAMPANIË. 21 



gevloeid. Zijn vermoeden bleek juist te zijn geweest ; want weinige 

 dagen daarna trad een tijdperk van rust in, dat tot December 1870 

 onafgebroken voortduurde. Alleen daar , waar de lava zich vroeger een 

 doortocht gebaand had, stegen nog heete dampen uit de diepte op. 

 In het begin van 1871 echter gaf het werktuig , waarvan hij zich bij zijn 

 waarnemingen bedient, plotseling zooveel onrust te kennen, dat hij 

 daaruit meende te mogen besluiten , dat een nieuwe uitbarstingsperiode 

 zou beginnen, en in verband met de ontploffingen, die met lange 

 tusschenpoozen in den centraalkrater plaats hadden, waarbij gloeiende 

 massa's uitgeworpen werden , voorspelde hij , dat deze periode van vrij 

 langen duur zou zijn. 't Bedoelde werktuig draagt den naam van 

 sismograaf, en dit woord is afgeleid van de grieksche woorden seismos , 

 aardbeving , en grapho , ik schrijf. Het is dus een instrument , dat de 

 schokken gedurende een aardbeving als het ware zelf opschrijft. 



Den 13den Januari ontstond aan de Noordzijde van den hoogsten 

 top des kegels een opening, waaruit in den beginne weinig lava stroomde, 

 en daarop verhief zich een kleine kegel, die gloeiende projectielen en 

 zware dampen van een roodachtige kleur uitbraakte ; terwijl de cen- 

 traalkrater onophoudelijk ontploffingen deed hooren, die langzamer- 

 hand krachtiger werden en elkander steeds sneller opvolgden. De 

 lavastroom werd tot het einde van Maart sterker, zonder echter den voet 

 van den kegel te overschrijden, ofschoon hij een groote snelheid bezat. 

 Nog in dezelfde maand echter scheen die kleine kegel niet alleen tot 

 rust te komen, maar hij stortte zelfs gedeeltelijk in. 



In October 1871 vormde zich nabij den rand van den centraal- 

 krater, door instorting, een andere, kleinere, en uit dezen kwamen 

 na eenige dagen rook en stukken lava te voorschijn. Eerst omstreeks 

 het einde dezer maand werden de ontploffingen heviger; de rook van 

 den centraalkrater werd zwaarder en vermengd met een groote hoe- 

 veelheid asch, en de sismograaf toonde zich tevens onrustiger. Daarop 

 afgaande, voorspelde palmieri in een van zijn bulletins "of het begin 

 van een nieuwe phase , of het spoedige einde der uitbarsting", daar hij 

 niet wist of de nieuwe phase de laatste zou zijn. Inderdaad kwam op 

 den 3 ,len en 4 den November aan de westzijde van den hoofdkegel een 

 overvloedige stroom van gloeiende lava te voorschijn, hetgeen echter 

 kort duurde. De kleine kegel van 1871 kwam ook weer tot bedaren , 

 en stortte zelfs gedeeltelijk in , zonder echter op te houden rookwol- 

 ken uit te blazen en een inwendig vuur te vertoonen. 



